Voor alle mama’s van Lego-fans en voor de Lego-fans zelf natuurlijk ook: check it out. Ik ben alvast zéér benieuwd naar deze film. 
19 June 2013
Diepe zucht. Dus… Toen we zondag thuiskwamen van ons bezoekje aan Dolfje/Victor, schoten we in actie. Zo begon ik onder andere op te zoeken op welke leeftijd de katjes moesten ingeënt worden. Op negen weken en op twaalf weken, zo blijkt. “Mooi,” dacht ik, maar toen vroeg ik me af waar tegen ze eigenlijk worden ingeënt. Zo gaat dat dan bij mij. Ik moet niet alleen het antwoord, ik moet meteen alles weten. Dus begon ik te googlen. Op negen en op twaalf weken worden de kittens ingeënt tegen de niesziekte en de kattenziekte. Uiteraard wou ik dan ook meer weten over die ziektes, want ja, zo zit ik dan wel weer in elkaar. Toen ik de symptomen van de niesziekte las, ging er een serieuze alarmbel rinkelen in mijn hoofd.
We hadden Dolfje regelmatig horen niezen tijdens ons bezoek en de oogontsteking was overduidelijk zichtbaar. Ook andere katten die daar rondliepen hadden dezelfde symptomen. Ik meldde mijn ongerustheid bij Het Vriendje en ook hij kwam tot hetzelfde besluit. Dolfje had waarschijnlijk nu al de niesziekte. Het is geen levensgevaarlijke ziekte, alles behalve, maar je krijgt wel een kat die meer kans heeft om ziek te zijn in z’n verdere leven omdat de ziekte latent blijft. Plus de niesziekte is uiterst besmettelijk voor andere katten. Nelson, die zou dat dus sowieso ook krijgen moesten we die twee katjes samen zetten. Om eerlijk te zijn kregen noch Het Vriendje noch ik het over onze harten om een gezonde kitten ziek te maken door het bij een zieke kitten te zetten. Zoiets express doen, dat… nee, dat kunnen wij niet, hoe een fijn en geweldig beestje Dolfje ook was, we konden het niet over onze harten krijgen.
Het Vriendje ging gisterenavond voor alle zekerheid nog even langs de dierenarts en daar werd ons vermoeden bevestigd. De symptomen die hij haar voorlegde en de foto’s die hij haar liet zien, wezen duidelijk op de niesziekte. We zouden beide kittens kunnen adopteren, maar dan zouden we ze eerst drie weken gescheiden moeten houden en dat is gewoon niet haalbaar in ons huis. Ja, dat is haalbaar, maar dan zit er een kitten heel de tijd binnen bij ons en de andere kitten zit eenzaam en alleen in de garage. Dat is niet de reden waarom we twee kittens willen adopteren. We willen dat die kunnen spelen met elkaar. Ravotten. Bloempotten kapot doen en zo. Snode plannen smeden om hun mensen te overmeesteren. Dat soort dingen.
We hakten met pijn in het hart de knoop door en besloten Dolfje niet te adopteren. De eigenaar zat daar absoluut niet mee in en zijn vrouw waarschijnlijk al helemaal niet, want die was helemaal verknocht aan het kleine katje. Je zou voor minder. Zo’n sociaal beestje. Ik moet zeggen dat ik het er zelf even moeilijk mee had, met die beslissing, maar ik weet dat het beter is zo.
OPROEP: KITTEN GEZOCHT
Dat wil niet zeggen dat we niet meer op zoek zijn naar een tweede kitten, een vriendje voor Nelson. In tegendeel. Via deze weg wil ik dan ook even een oproep doen. Hebben jullie of vrienden/kennissen/familieleden uit de regio Leuven/Vlaams-Brabant die een (gezonde) kitten in de aanbieding hebben? Geef dan even een gil. We zoeken een tweede katertje dat bijna meteen weg kan bij z’n mama (negen weken ongeveer dus). Nelson komt namelijk dit weekend al bij ons wonen dus het zou fijn zijn moesten we zo snel mogelijk zijn nieuwe vriendje aan hem kunnen voorstellen. Stuur gerust een mailtje met foto’s naar zij at verbeelding dot org! Uw hulp wordt zeer op prijs gesteld.
Vorige week zagen Het Vriendje en ik Nelson nog een keertje. Normaalgezien komt hij over twee weken officieel bij ons wonen, maar we wilden hem graag nog eens zien en vasthouden en knuffelen en zo. Want twee weken wachten is toch zo lang. Zo ontzettend lang. Het begon die avond bij een beetje bij me te knagen toen ik hem daar zag liggen bij zijn broertjes en zusjes. Binnenkort zou hij hele dagen alleen in een leeg huis moeten doorbrengen. Het Vriendje en ik werken allebei overdag en dan is er niemand om met Nelson te spelen. Een beetje zielig.
De volgende ochtend tijdens het ontbijt, begon Het Vriendje er over. Dat hij het erg vond dat Nelson hier helemaal zou moeten zitten. En of we niet toch een vriendje voor hem moesten zoeken. Al zijn broertjes en zusjes hebben al een thuis gevonden, dus besloten we even te lezen of twee kittens uit verschillende nesten het met elkaar zouden kunnen vinden. Blijkbaar zijn kittens zoals kleine kinderen en spelen die met elkaar no matter what. Dus was het besluit snel genomen. Een tweede kitten moest en zou er komen.
Via gratiskittens.com ontdekten we Dolfje. In eerste instantie wilden we voor het rosse katertje in de advertentie gaan, maar toen de eigenaar meldde dat er iemand hem en zijn broertje wilde adopteren, besloten we dat het beter zo was. Dan konden die twee bij elkaar blijven. Dolfje daarentegen was nog vrij. Een lief en aanhankelijk katje, schreef de eigenaar. En boy oh boy, ik kan hem geen ongelijk geven.
We gingen kijken en van alle katten en kittens die daar rondliepen, was Dolfje inderdaad het minst mensenschuw. Hij liet zich pakken zonder een kik te geven, kroop alvast even op mijn schouder (want dat doet hij blijkbaar graag) en speelde na tien minuten al volop met Het Vriendje. Momenteel heeft hij een ontsteking aan z’n oogjes, maar dat komt wel goed. Hij wordt nu nog Dolfje genoemd (drie keer raden waarom), maar hoogstwaarschijnlijk zal hij Victor heten bij ons. Victor en Nelson. Ik vind dat geen slechte combinatie. Nope.
Eens benieuwd wat dat gaat geven, over twee weken als ze hier rondlopen en klauteren en springen en zo. Iiieeeh!
16 June 2013
Het is niet omdat ik met een patroonkoopstop zit, dat ik niet zit te kwijlen op nieuwe patronen. Ah nee. Ik probeer ze gewoon niet te kopen. Punt. Keywoord: proberen, want uhm… ik heb misschien intussen heel toevallig en zo nog een patroon gekocht, niet voor het goede doel deze keer. Maar een pdf patroon. Dus da’s anders. Helemaal anders. Ja.
Dat ene patroon dat werd aangeschaft:
De Laurel jurk/bloes. Het was even twijfelen of ik het patroon zou kopen of niet. De laatste keer dat ik een bloesje maakte van Colette, bleek dat helemaal niet mijn ding te zijn. Langs de andere kant is een van mijn favoriete kleedjes (mijn uilenkleedje) min of meer dit soort kleedje, maar dan in een soort van wol/stretch-achtig iets. Zonder rits met andere woorden. Toen ik ook dames met prachtige rondingen zag verschijnen in de Colette Flickr groep die fantastisch stonden met dat jurkje, besloot ik er voor te gaan. Het is nu eenmaal zo dat een kledingstuk er fantastisch uitziet op het model en dat het eigenlijk helemaal niet geschikt is voor mijn lichaamstype (aka een lichaam met rondingen). De pfd staat te blinken op mijn harde schijf. Gisteren tijdens het Leuvens Stiksel werden de papieren braafjes aan elkaar geplakt en werd het papier uitgeknipt. Stof had ik uiteraard niet mee, want ik dacht dat het hele “plak eens een digitaal patroon aan elkaar”-proces een paar uren ging duren. Mis poes.
Die andere patronen waarop danig gekwijld wordt:
- De Pavlova wrap van Cake Patterns
Ik denk dat deze wel eens mijn volgende aankoop zou kunnen worden. Als ik uiteraard minstens een van mijn vorige patronen heb uitgewerkt. Uiteraard. Ah ja. Zo’n paar wraps in verschillende kleuren - De Tiramisu jurk van Cake Patterns
Nog eentje van Cake Patterns en weer iets uit rekstof. Hmmm… Ik wil me een beetje over mijn overlock-angst zetten (tweede in de rij naai-angsten, een is uiteraard knoopsgaten). Het is een vrij eenvoudig modeltje, maar met het juiste stofje kan je daar iets zeer leuks van maken. Ik zie hier zeer veel potentieel in. En het beste aan deze jurk: geen inkijk! Het patroon zit zo in elkaar dat je je in alle mogelijke bochten mag wringen, maar geen inkijk zal hebben. - De Bleuet jurk van Deer&Doe
Een heel mooi, niet al te speciaal hemdsjurk. Meer moet dat soms niet zijn. De kans bestaat dat ze concurrentie krijgt, want Colette kondigde gisteren een nieuw patroon aan. De tips die Sarai gaf, wezen ook zeer duidelijk in de richting van een hemdsjurk. Dus… Over twee weken weten we ook weeral of we nog een patroon bij op de lijst moeten zetten of niet. - De Ashland jurk van Sew Liberated
Ik weet niet honderd procent wat me zo aanspreekt aan de Ashland jurk. Ik vermoed de halsuitsnijding en de mouwen. Denk ik. Het heeft iets. Deze staat op het lijstje voor als ik ooit eens door al mijn andere patronen raak en niet meer weet wat doen. Over een jaar of vijftig dus.
Maar goed, we zullen maar eerst eens werk maken van die uhm… twintigtal andere patronen die hier schoon liggen te wezen voor we weer iets nieuws kopen. Yup. Braaf zijn en zo. Yup. Yup. Nu nog tijd vinden om nog eens achter de naaimachine te kruipen om een kledingstuk te maken, want uhm… Dat is ook weeral even geleden. Een maand of elf. Sinds dit onding. Dus ja.
Edit // En ja, ja, ik had de tijd dat ik in het schrijven van dit bericht heb gestoken, kunnen doorbrengen achter mijn naaimachine. Ja. Ik ben mij daar ook van bewust, maar laten we daar even over zwijgen, goed?
5 June 2013
Ten huize Verbeelding zijn we wel fan van Jamie Oliver. Oftewel “den Jamie” zoals wij hem liefkozend noemen. Het Vriendje is fan van de man zijn overheerlijke gerechten, ik ben fan van zijn slispel. En ook wel van zijn eten, natuurlijk, maar die slispel… Onlangs kochten we dan ook zijn laatste boek “15 minuten“. We hadden het boek al langer op het oog, maar stonden er allebei nogal skeptisch tegenover. Koken in 15 minuten? Serieus? Toen we aan het babysitten waren op de neefjes en die sloebers in hun bed lagen, ontdekte ik een hele reeks afleveringen met Jamie en zijn 15 minuten gerechten. En ook zijn slispel. Jawel. We keken een paar van die afleveringen, zagen dat het goed was en enkele dagen later stonden we in de keuken met dat boek, klaar om er in te vliegen.
Nu heeft den Jamie nogal eens de neiging niet zo gangbare kruiden te gebruiken. Chinees Vijfkruidenpoeder? Garam masala? Karwijzaad? Niet meteen zaken die ze verkopen in de Colruyt. In ieder gerecht dat we wilden maken, zat wel een kruid dat we niet meteen vonden. Uiteindelijk kwamen we tijdens onze zoektocht uit op de site van Gekruid. Het Vriendje werd een beetje zeer enthousiast en we lieten ons gaan. We hebben nu veel kruiden in huis. Kruiden waar ik nog nooit van gehoord had tot een week of twee geleden. Kruiden die ZO lekker ruiken dat ik er aan wil blijven snuffelen. Kruiden waarmee we zeker nog een paar jaar mee toe komen. Yup.
En voor de geïnteresseerden: nee, wij slagen er niet in om de gerechten te maken in vijftien minuten, maar wel in ongeveer een half uur, wat ook al top is. De hoeveelheid afwas die we er mee produceren is… ahum… ietsje minder top.
Foto’s bovenaan: Zweedse gehaktballen en Griekse kip. Hmmm… Lekker.
3 June 2013
Kathleen
27. Ergens tussen Leuven en Brussel. Creatief geval. Geeft overdag voornamelijk websites grafisch vorm bij Statik. 's Avonds prutst ze met stofjes, naaimasjienes, papier, inkt etc op haar knutselkamertje en verkoopt ze die leuke, zelfgemaakte spulletjes in haar webshop Fanny&Laura. Meer?Populaire berichten
Tutorials Spotlight
Recepten Spotlight
Graag gelezen
Graag Gelezen
