Vorige week woensdag hebben vriend D. en ik eventjes de Fnac onveilig gemaakt. Tot ik het alarm liet afgaan en zo. Lalala. Je mag blijkbaar geen fotocamera’s aanraken in die winkel of je hebt het vlaggen. Dat weten we dan ook weeral. Voor ik dat alarm liet afgaan, waren we natuurlijk ook even gaan kijken bij de cd’s, de dvd’s en ik moest ook even langs de strips. Bij de strips vond ik Ovni, een prentenboek van Fabrice Parme en Lewis Trondheim. Ja, een prentenboek.

Er staan alleen maar tekeningen in van een klein, blauw alien dat op de aarde crasht en de hele geschiedenis van de mensheid doorloopt van dinosaurussen, tot de Pythagoras en Plato, tot Mozes die zijn volk uit Egypte leidt tot de pest in de Middeleeuwen tot de katoenplantages in Amerika tot… E.T., je weet wel, de film van Spielberg. Op iedere pagina sterft Ovni een bloederige dood. Verschillende bloederige doden eigenlijk. Het is de bedoeling dat je de alien veilig door de geschiedenis loodst. Bij de Egyptenaren krijgt hij verschillende stenen op zijn hoofd, bij de cowboys vliegen er kogels door zijn hoofd, meerdere malen wordt hij verorberd door wilde dieren,… Aangezien ik hier nog een cadeaubon had van 10€ die ik heb gewonnen met mijn huiswerk (uhu), besloot ik dat boek te kopen.

Ik hou van kijken naar prentjes en foto’s. Geef mij een boek als Ovni en ik ben uren zoet. Letterlijk. Ik heb al meerdere malen hier luidop zitten giechelen omdat ik weer een leuk detail ontdekte. En het is een schitterende afleiding van dat *bliep* eindwerk waarvan ik intussen grijs haar krijg. Ik heb mij de afgelopen drie uur bezig gehouden met het website onderdeel en ik heb nu net alles gedelete omdat ik het gewoon spuuglelijk vond. Frusterend. Blegh.