Waar kijk ik naar uit?

• Nieuwe mensen leren kennen.
• Door Amsterdam fietsen op een mooie lentedag.
• Het werk zelf. Het lijkt me een gezellige boel waar ik ga werken. En na zo’n lange periode thuis te hebben gezeten kan ik echt wel een nieuwe uitdaging gebruiken.
• Door de stad slenteren gewapend met de D50.
• Kleine ontdekkingen doen: een superleuk café in een steegje waar je normaalgezien als toerist niet komt. Zo’n dingen.
• Inkopen doen en je dan helemaal vergapen aan alle vreemde producten die je ziet. En dan natuurlijk ook bepaalde van die “exotische” producten uitproberen. Gekleurde hagelslag en zo. Yummie.
• De eerste keer dat er spontaan “nou” over mijn lippen gaat rollen. Ik geef het twee weken.
• Favoriete televisieprogramma’s uitzoeken. Altijd een belevenis op zich.
• Een lijstje bijhouden van alle grappige Nederlandse uitdrukkingen en woorden. Ik moet op het einde van die twee maanden toch wat meer weten te zeggen dan enkel “Nou breekt m’n klomp!”, “Eventjeuhs ‘n kroketjuh uit de muur hale joh” en “kan ik hier pinnen?”.

Wat kan ik gewoon niet achterlaten?

• De D50
• De kerstlichtjes
• De laptop (en tekentablet)
• Het naaimasjientje (en toebehoren).
• De beer
• Mijn chocopotten (ik neem een voorraad mee van Delhaize 365 choco, want dat is de beste choco ook al mogen alle Nutella freaks dat tegenspreken)

Waar ben ik dankbaar voor?

• Mijn ouders. Voor de tweede keer in een behoorlijk korte tijd laten ze me weer naar het buitenland gaan. Gewoon.
• Mijn huisgenoot, omdat ze haar appartementje voor me open stelt en ik twee maanden bij haar mag verblijven.

Tot zover dit lijstje. Hoera! Ik heb hoofdpijn en ik heb absoluut geen zin om nu ook die griep te krijgen, want het is dit weeken Boekenfestijn en ik moet en zal daar heen gaan.