Verbeelding

Oud dametje

Ik heb wel al een keertje vermeld dat de meeste Amsterdamse dames echte bitches zijn. Het wordt niet beter naarmate ze ouder worden zo bleek vandaag. Ik was naar huis aan het fietsen samen met E. Fiets, fiets, fiets. Natuurlijk kom je af en toe wel eens stoplichten tegen. Ik wilde een paar tienermeisjes voorsteken, maar dat ging niet omdat ik anders platgereden zou worden door een taxi. Het was nog steeds groen toen ik voorbij de meisjes geraakte. Onthou dat goed. Groen! Fiets, fiets, fiets. Andere kant van het kruispunt.

Opeens is daar een oud dametje dat opeens van haar tak begint te maken: “Het was groen voor ons,”. Ja, toen je begon over te steken in het jaar 1899? Maar dan haalt ze haar wapen boven. Haar wandelstok. Mijn god! Dat mens wou dat gewoon tussen de spaken van mijn achterwiel steken. Ik weet niet hoor, maar dat is behoorlijk levensgevaarlijk. Is het nu zo veel gevraagd om verdomme even twee seconden te wachten tot de fietsers voorbij zijn gevlogen?! Daarom moet je me niet proberen te vermoorden. Djees. Het was ook groen voor mij. Sla eens met je wandelstok op de verkeerslichten of zo.

Even later scheurde er een ziekenwagen voorbij met brullende sirenes. “Ik hoop dat dat het oude dametje was,” zei ik doodserieus tegen E. Amsterdam verandert mij ook in een bitch. Ge-wel-dig. Nah ja, ik heb er echt een geweldige baalweek op zitten. Hopelijk is de baalweek nu voorbij. Het ergste wat nu nog zou gebeuren is mijn fiets die gestolen wordt of onder een ziekenwagen terecht komen die oude vrouwtjes met wandelstokken in allerijl naar het ziekenhuis vervoerd.

Eindelijk

Eindelijk weer een keertje tijd om op mijn lui achterste te gaan zitten en hier iets te schrijven. Het is echt verschrikkelijk de laatste tijd. Het is zelfs zo verschrikkelijk dat ik deze week nog geen inkopen heb kunnen doen. Dus maandag ben ik pizza gaan halen. Aaaaah… pizza. Dat was ook weer eeuwen geleden. Het was in een winkel bij een turkse familie. Best grappig. Een praatje slaan met die mensen terwijl de pizza in de oven zat. Voornamelijk over de grappige kat die daar rondliep. Ik ben echt zot van katten, zo blijkt. En de pizza was trouwens zeer lekker en gigantisch, maar ik heb hem toch lekker alleen laten verdwijnen. Mwahaha.

Dinsdag zijn we dan meteen na ons werk op stap gegaan. Eerst hebben we een cultureel wandelingetje gemaakt met onze nieuwe (en eerste) Amsterdamse vriend: Jozef. Ja! We hebben onze eerste Amsterdamse vriend (ok, dat zeggen we al lachend, maar toch). Woohoo! Dan zijn we gaan eten in De Mensa (equivalent van den Alma). Lekker gegeten daar voor een heel mooi prijsje. ’s Avonds dan nog naar een toneelvoorstelling geweest.

En dan vandaag heb ik tot half zeven op kantoor gezeten, wachtend op een belangrijk mailtje, dat uiteindelijk toch niet zo belangrijk bleek te zijn. Ik ben op mijn laatste krachten thuis geraakt en hier bleek dan bezoek te zijn voor huisgenoot K. Argh, daar gaat mijn gezellig avondje televisie kijken. *snotter* Nah ja, dan maar Heroes kijken op het internet. Lalala. We zijn deze middag gelukkig even een uurtje of zo gaan wandelen waardoor ik, jawel, de eerste sproeten van het jaar binnen heb.

Ontbijt zal morgen improviseren worden. Ieks. Er staan nog wat cracrotten heb ik gezien, maar voor de rest is het niet veel soeps. Buiten de Mignonettes natuurlijk, die nog steeds niet op zijn. Ik vermoed dat ze tegen het einde van de avond wel betere oorden zullen hebben opgezocht. Mijn maag bijvoorbeeld.

Bwards

Zal ik ook maar een keertje een beetje met linkliefde gooien?

• Bellenblaas! Mijn avond was al goed binnen de eerste vijf minuten toen ik merkte dat die pennen van Skynet gewoonweg bellenblaasdinges waren. Man. Ge-wel-dig! Voor zij die mij op msn hebben, mijn nickname is daar Bubbles en dat komt gewoon omdat ik gedurende de zomer meestal wel wat bellenblaas meesleur naar festivals, bbq’s etc. Sublieme manier om in contact te komen met mensen. Echt waar.
• Ik moet toegeven dat ik niet al te veel heb gehoord van Sammy en Gerrit. Sorry. Afgeleid door de bellenblaas.
• Ik moet ook toegeven dat ik gewoon over het algemeen gisteren niet veel heb gehoord dankzij de loeiharde muziek. Potdoof was ik tegen het einde van de avond. Min of meer toch. Maar Peter Forret heeft echt goed gedraaid, dat moet je hem geven.
• Binnen de eerste vijf minuten had ik al mijn kleurtjes bij elkaar gesprokkeld (onder het motto: “ik zen zo populair en hypersociaal!” *kuchkuch*) en dan blijf je redelijk laat op het feestje en dan krijg je geen leuk gadget. Boehoe! Grote boehoe!
• De winnaars hebben echt meer dan verdiend gewonnen.
• Al een geluk dat Jeroen mijn mignonettes niet was vergeten. Dank u Jeroen!
• Sandra en Michel hebben me nog een keertje bedankt voor het geboortekaartje dat ik gemaakt heb voor kleine Anna. Hihi. Echt lief.
• Stiekem wilde ik heel graag met Lilith en Youri even een praatje slaan, maar net toen ik besloot “nu ga ik” waren ze vertrokken. Ja laps.
• Maarten, Peter, STEW en Dramoghe hebben een tekening weten te pakken. Voor Tantieris en Rik moet ik nog iets tekenen. Het komt. Desnoods met een postduif.
• Met Vuur heb ik op het einde twee seconden gepraat. Veel te kort dus. Volgende keer beter. Oh ja, ook vijf woorden gewisseld in de toiletten. Waarvoor toiletbezoekjes soms niet goed zijn. Mwaha. Trouwens, de toiletmadam in Antwerpen Centraal was ook een tofke. Die zag mij met mijn valies en begon tegen mij te praten en zo. Daarna wenste ze me nog veel succes met mijn stage. Ik heb haar dan maar een extraatje gegeven.
• Ik heb Schuppe niet gezien potdekke. Ik had mij echt voorgenomen die kerel op z’n minst dag te zeggen en ik heb die niet eens gespot. Jammer.
• Joke is een zotte mus. “Daar zit Polionium 2 in dienen bellenblaas, dat is kei radioactief!” (of zoiets) en dan gingen Rik en ik nog een uitspraak bloggen die ze gedaan heeft, maar gelukkig voor haar zijn we die allebei vergeten. Het was iets in de aard van: “Ik ben op andere vlakken talentvoller” of zoiets. Man, ik had dat echt gewoon meteen moeten opschrijven. Het was een schitterende one-liner.
• Volume12 kwam doodleuk stoefen met zijn Motorola Pebl. Ja, maak mij anders nog een beetje jaloers. Schandalig.
• Sorry aan de mensen die ik niet meer herkende van de eerste Blogcom in Antwerpen. Dat is al een jaar geleden weet je. Maar toch, het was fijn jullie terug te zien. Nog een keer een fijn gesprekje gehad met de mevrouw achter Tenderfeelings.
• Drie of vier keer heb ik gisteren gehoord: “Jama, gij doet mij denken aan iemand. Tekent gij ook geen strips?”. Of iets in die aard. Vijf minuten zitten raden achter mijn url en wel weten dat er Klein in komt, maar voor de rest een beetje de mist in gaan. Het overkwam Marnik. Best wel grappig. Ik lijk dus echt op mijn stripfiguurtje blijkbaar. Fijn fijn. Dan heb ik dus goed getekend. Woohoo!
• Netwerken op de Bwards: via Els de gegevens gekregen van een stripscenarist. Oeh! Grote OEH!
• Bij Ntone heb ik blijkbaar een goede indruk achtergelaten. Hihi. Ik ben sweet. Tenzij ik bellenblaas in mijn pollen heb natuurlijk. Alhoewel…
• Rond half twee doorgegaan, pas om iets voor vier in bed gesukkeld. Rond tien uur terug wakker en dan tot half vier in bed blijven liggen. Ondertussen andere blogs gecheckt om te zien of er al iets verschenen was over de Bwards. En dan naar VijfTV gekeken. Aaah… VijfTV. Dat mis ik daar toch wel een beetje in Nederland, alhoewel over de Nederlandse teevee absoluut niet te klagen valt. Iedere dag Will&Grace, CSI (Miami, New York, Las Vegas, elke dag iets anders, maar dan nog) en Extreme Makeover Home Edition. Aaah… Vandaar dat ik trouwens niet meer zoveel blog. De teevee is mijn nieuwe beste vriend.
• Wie bij de hond slaapt, krijgt zijn vlooien. Ik denk dat ik Rik zijn verkoudheid heb overgenomen. Argh. *hatsjoe* Blegh.

Zo dat was het al weer. Volgend jaar opnieuw, hopelijk. Even uit Amsterdam komen voor de Bwards was echt wel de moeite. En nu ben ik bij zussie en haar vriend. Gisteren frietjes gegeten, Princess Diaries 2 gekeken en vandaag gaan we wafels eten. Aaaaaaah. Zalig. Vandaag heb ik trouwens uitgeroepen tot een “ik doe niets” dag. En… en… en… Mijn zus heeft gewoonweg Flikken van vorige week nog op video staan. Maat! Vorige week zat ik in As You Like It dus heb ik dat gemist, maar nu kan ik straks dus helemaal over Roel Vanderstukken kwijlen. Het vooruitzicht alleen al… *zwijmel*.

Kortjes

Enkele kortjes. Oh en voor de geïnteresseerden, dit weekend ben ik eventjes in den Belgique.

• Sneeeeeeeuw! Aaah, ik hou van maartse buien. Deze ochtend mocht ik er door fietsen. Echt zalig gewoonweg. Terwijl alle andere mensen aan het mopperen waren zat ik daar op mijn gemakje te fietsen met een gigantische glimlach op mijn gezicht.
• Na zo’n intens en ontzettend leuk weekend terug in de normale routine geraken was niet echt makkelijk. Opeens was het zo stil. Geen leuke acteurs meer. Geen bezoekers meer die je moet begeleiden. Geen cactuslimonade. Boehoe.
• Inkopen doen met een knorrende maag is een big nono. Ik heb vandaag trouwens Kip Tandoori klaar gemaakt. En lekker dat het was. Mijn kookkunsten gaan er op vooruit. Hoera! En ik begin een echte kip verslaving te krijgen.
• Als je over eten spreekt, spreek je natuurlijk ook een beetje over de kilo’s. Mijn buik ik aan het wegschrinken, wat positief is. Ik denk dat ik dit weekend maar een keertje bij zus en haar vriend op de weegschaal zit. Misschien zit ik weer op het pre-IJslands gewicht. Alhoewel. *kijkt even opzij* Die zak chips hier naast mij is waarschijnlijk niet zo bevorderlijk voor het afvallen. Vermoed ik zo. Trouwens. Ik heb nog wel altijd een doos PiM’s over en ik ben er met drie vertrokken naar Amsterdam. Ha!
• Woensdag heb ik een dagje vrij ter compensatie van het weekendwerk! *doet een vrolijk dansje* Het Rijksmuseum gaat onveilig gemaakt worden en de Kalverstraat ook. Met wat geluk zal het Waterlooplein ook op een bezoekje getrakteerd worden. Er is trouwens een superhandig initiatief hier in Nederland: de museumjaarkaart. Je betaalt als je jonger dan 25 bent 15€ per jaar (en 4,95€ administratiekosten) voor zo’n kaart. Daarmee kan je allerlei musea in heel Nederland gratis bezoeken. Dus… Het Rijksmuseum kost 10€ entree voor een volwassene en ja, ik weet dat het niet altijd zo lijkt, maar ik ben intussen wel volwassen. Dus twee keer naar het Rijksmuseum en pataat, ik heb mijn museumkaart terug verdient. Je kan er ook mee naar het Van Gogh museum, het FOAM,…
• Ik heb een papercut en dat doet verdomd veel pijn. *zucht* Stomme flyers.
• Mijn kleren hebben nog steeds allemaal dezelfde kleur en dezelfde afmetingen. Jawel, ik heb mijn avontuurtje bij de waserette overleefd. Met dank aan de vriendelijke man die me bijgestaan heeft met raad en daad.
• As You Like It gisterenavond was BRILJANT. Die negen gasten hebben echt een beestige prestatie neergezet. Tranen van het lachen hebben over mijn wangen gerold en dat bij een toneelstuk potdekke. Het zinnetje “En woar is die zain broek?!?” zal mij voor de rest van mijn leven aan het giechelen brengen. As You Like It was zo hard de moeite dat ik er niet eens spijt van heb dat ik Debby&Nancy en Flikken heb gemist. Nah!
• Op 23 maart trek ik naar de Bwards. De rest van het weekend zal ik doorbrengen met zus en haar vriend in Mechelen. Daarna terug naar Amsterdam. Man, er zijn gewoonweg al twee volle weken voorbij. Het gaat hier echt te snel. En even een reminder voor Jeroen: mignonettes. Oh wee als je ze vergeet.
• Ik ben nu de trotse eigenares van een lieve cactus met bloemetjes. Een paaskuiken er in geprikt. Don’t ask.
• De buurt begint mij te herkennen. Of toch een paar mensen uit de buurt. Echt vreemd. Ik zie regelmatig een vrouw met een supergrappig hondje. En vandaag begon ze een praatje met me terwijl mijn slot weer besloot niet open te gaan. Best wel grappig.
• Ik slaap sinds ik hier ben al altijd met mijn raam open. De hoofdreden is dat ik het eigenlijk niet kan dichtdoen omdat ik er niet bij kan. Zelfs niet als ik op een stoel sta. Ja, lach anders nog een beetje. Maar ik word er helemaal helder van. En zelfs toen het vannacht gevroren heeft, heb ik het niet koud gehad.

Goesting

Dit weekend loopt er een soort jeugdtheaterfestival genaamd Goesting. De Krakeling (jeugdtheater in Amsterdam), de Stadsschouwburg en natuurlijk wij doen er aan mee. Bij ons staan er behoorlijk wat installaties waarvoor je niet moet betalen en die echt meer dan de moeite waard zijn. Ik moet nog een van de installaties doen. Dat is een een tegen een theater. Ik weet niet goed hoe je het moet uitleggen. Jij gaat er alleen naar toe en er is maar een actrice. De stagiaires kregen de eer en het genoegen om alles in goede banen te leiden. Bijvoorbeeld bij die een tegen een voorstelling die duurt tien minuten dus moet je andere mensen inschrijven die dat ook nog willen doen.

(more…)