Ik heb het nooit zo gehad met jury’s. Als er iets moet uitgelegd worden, dan laat ik dat wel over aan anderen die wat mondiger zijn. Zo werkt het natuurlijk niet bij eindwerken. Oh nee, meneer. Dus moest ik gisteren praten voor een jury van vier mensen (twee docenten en twee externen). Ik heb mijn best gedaan en ben niet vergeten adem te halen, zo af en toe een keertje. Het gebloos en knalrood worden en dergelijke heb ik nog steeds niet onder controle. Ugh. De opmerkingen die gemaakt werden, waren terecht en daar wordt intussen aan gewerkt. Langs de andere kant kan ik niet alles doen binnen mijn eindwerk. Het is een gigantisch project waar anders op z’n minst drie of vier mensen aan zouden moeten werken die elk hun eigen specialisatie hebben. Ik weet iets van grafische vormgeving, maar dat kan nooit schitterend zijn. Ik volg geen grafische opleiding. Ik weet iets van webdesign, maar het is zeker niet perfect. Ik volg geen opleiding webontwikkeling of webdesign. Ik weet van alles een beetje, maar nooit van een ding alles. Dat is zeer eigen aan mijn opleiding, denk ik. Ergens is dat positief, maar ergens ook niet.

Nog een weekje doorbijten en dan zit het eindwerk er op. Eigenlijk best wel jammer, want ik ben behoorlijk enthousiast over mijn concept. Ik werk er ook graag aan. Als het af is, gooi ik het zeker ook op mijn blogje zodat de rest van de wereld kan meegenieten van mijn vreemde zinsconstructies en nodige dt-fouten. Wie weet wordt er dan ooit nog iets mee gedaan. Met het concept, niet met de dt-fouten, natuurlijk.