Het grote, pijnlijke monster RSI genaamd ligt weer op de loer. Deze ochtend toen ik nog in bed lag voelde ik de pijn al opkomen. Het is altijd ’s ochtend in bed dat ik voor het eerst die pijn voel. Ik kan het dan een tijdje negeren tot ik me aan mijn computer zet en mijn hand op de muis leg. Om de zoveel minuten schiet er dan een pijnscheut door mijn pols. Nu RSI krijgen zou wel heel erg slechte getimed zijn, dus ging ik op zoek naar een manier om de pijn te verhelpen.

Nu had ik deze ochtend ongelofelijk last van prikkende en tranende ogen. Ik heb geen hooikoorts of een dergelijke allergie en toch stroomden de tranen over mijn wangen. Volgens mij was het omdat ik nog een beetje moe was dat mijn ogen zo vreemd reageerden. Er lag dus een zakdoek naast mij waarmee ik die traantjes had weg geveegd. Die zakdoek was het eerste het beste wat ik kon vinden (lees: het lag binnen mijn gezichtsveld), dat misschien mijn pijnlijke pols kon verhelpen, heb ik dus de zakdoek rond mijn pols gewikkeld. Redelijk strak. Wonderbaarlijk genoeg heb ik geen pijnscheuten meer gehad. Mwah! Ok, het ziet er niet uit, maar als het helpt, dan helpt het. Nah! Dus draag ik vanaf nu een zakdoek rond mijn pols. Wie weet wordt het wel een nieuwe trend.