Verbeelding

Lalala…

Gabriel en ik zijn weer vriendjes. Ik heb hier een normale hoeveelheid uren aan gewerkt. Vijf om exact te zijn. Zes als je het knippen erbij telt. Donderdag geknipt, zaterdag begonnen met naaien, vandaag afgewerkt. Zo hoort het te gaan. En ik ben helemaal verliefd op dat groene stofje. Ik wil er een tas uit maken, een rokje, een kleedje, een jas,… Moest ik een eigen woonplekje hebben ik zou er mijn muren mee behangen! Misschien dat ik nog een keertje terug moet naar Lier voor nog een paar meter van dit stofje.

Ik moet er alleen nog een knoop aan maken en een knoopsgat naaien, zodat het dicht kan blijven. Dat knoopsgat gaat nog een uitdaging worden aangezien ik dat nog nooit heb gedaan. Maar het zal wel in orde komen.

Onnozelheid mag!

Hier bij ons thuis ben ik niet de enige die af en toe een beetje onnozel doet. Vooral in onnozele opmerkingen zijn we zeer goed getraind en overdrijven is ook een specialiteit hier ten huize Verbeelding. De mama heeft haar flipkip momenten, Broer spoort meer niet dan wel en de papa kan heel af en toe heel gek uit de hoek komen. Om maar enkele voorbeelden te geven:

Deze middag tijdens het eten.
Broer: Ja, en toen kwam ik dus rond half drie hier de oprit opgereden en daar zat een kikker. Echt waar! Of een pad. Kan ook zijn. Maar toch…
*Ik zie papa al naar mij kijken*
Papa: Mah! Allez, Kathleen! Dat was gewoon uwe Prince Charmant die hier op de oprit zat! En gij laat die niet binnen?!
Ik: *giechel* *snort* Ja, Broer, waarom heb je die niet binnen gelaten, potdekke?! *gespeeld kwaad*

Even later, nog steeds tijdens het middag eten.
Papa: Er is vanavond echt niets op teevee. Misschien maar een keertje een filmpje huren.
Ik: Ah, je moet Everything is Illuminated zien die ik gisteren heb gekocht.
Mama: Ja, dat was precies grappig. We hoorden u zo giechelen tot beneden.
Papa: Ah mah, nu begrijp ik waarom je toen zo aan ‘t lachen was: die kikker zat bij u op de kamer! Dat was het gewoon!
Ik: *giechel* *snort* Je hebt me helemaal door.

Mama haalt de was binnen. Kathleen neemt even pauze van haar genaai.
Mama: Heb je het niet warm?
Ik: Uhm…
*ik steek armen de lucht in*
Ik: Zie je zweetvlekken? He?
Mama: Mwah… Ze beginnen te komen.
Ik: Maar het zijn geen vijvers. Awel, dan heb ik het dus niet warm.
(ok, misschien is dat gewoon Kathleen-logica )

Ik ben waarschijnlijk de enige die begint te giechelen bij het lezen van die dialoogjes. Meh. Oeh en ja, ik heb intussen Everything is Illuminated bekeken. Mooie film. In het begin verschillende keren moeten lachen (“Many girls want to be carnal with me… because I’m such a premium dancer! ” ), maar tegen het einde heb ik toch even een paar traantjes laten vloeien. Zo ontroerend.

GeFnact

Er lagen hier al enige tijd enkele Fnac-bonnen rond te slingeren. Omdat ik zulke dingen wel een keertje durf te vergeten besloot ik er eindelijk een keertje iets mee te kopen. Misschien een strip of een boek of een paar dvd’s. Ik had tijdens het uitje in Brussel een paar keer een strip gezien die me heel erg aansprak namelijk Hugo&Iris: De oorlog van de familie Sambers. Ik hou wel van Yslaire zijn stijl, zo blijkt. Nu ik hier even aan het googlen ben, merk ik dat ik nog een andere strip van hem heb bewonderd in de Fnac namelijk De hemel boven Brussel. Maar goed, ik heb beide stripboeken laten staan, net zoals ik ook de Jaguar strips van Jan Bosschaert en Buitenaards van Lewis Trondheim (de meneer van Ovni) heb laten staan.

Dit keer spraken de dvd’s mij net iets meer aan. Een tijdje geleden had ik Everything is Illuminated zien staan in de schappen bij de Fnac. Ik had nog nooit van die film gehoord tot ik er een trailer van had gezien op een andere dvd. Het was liefde op het eerste gezicht, waarschijnlijk omdat het een beetje weg had van Big Fish (die ik ook nog steeds niet op dvd heb, wegens niet gevonden in de Fnac vandaag). Dus besloot ik Everything is Illuminated mee te nemen.

Toen ik even verder keek zag ik een dvd staan die ik al een hele poos wil hebben: de BBC reeks Pride&Prejudice. Die reeks werd jaren geleden uitgezonden door Canvas, dat toen waarschijnlijk nog geen Canvas was. Ik was toen twaalf of dertien en ik was helemaal wild van die minireeks. Kleine Kathleen stormde toen naar de bib en besloot meteen alle boeken van Jane Austen te verslinden. Ik kan af en toe wel een keertje een fanatiekeling zijn. In het zesde middelbaar kregen we de opdracht een boek met een film te vergelijken. Toen ik mijn groepsgenoten vertelde dat Pride&Prejudice gewoon geweldig was, besloten ze mij te volgen in mijn keuze. Ik weet niet of ze zo zeer genoten hebben van het boek, maar ik heb het opnieuw verslonden. In die tijd was de filmversie met Keira Kneightly er natuurlijk nog niet (hoor mij hier met “in mijnen tijd” ) en dus heb ik weer vijf uren en een klets kunnen genieten van de minireeks. Plus: Colin Firth als Mr. Darcy is gewoon een van de best gecaste rollen ooit. Plus: Colin Firth als Mr. Darcy is gewoon… *kwijl*. Colin Firth is gewoon *kwijl*. Mr. Darcy is gewoon *kwijl*. Ik ga zelfs zo ver in mijn “Colin Firth is de enige echte Mr. Darcy” gedachte, dat ik nog nooit de filmversie met Keira Kneightly heb gezien. IK WEIGER! Er is maar één Mr. Darcy en dat is Colin Firth. Punt. Einde discussie.

Na nog wat rondgedwaal stootte ik op Ladyhawke. Intussen moeten sommige mensen toch al weten dat ik een kleine jaren tachtig fantasy/sprookjesfilm fan ben. Ik heb al The Neverending Story, Legend en The Princess Bride. Dat waren de films die ik me al die tijd nog kon herinneren. Ladyhawke kon echt niet ontbreken. Eigenlijk zou ik Labyrinth ook een keertje moeten aanschaffen, maar ik meen mij vaag te herinneren dat ik daar al klein meisje serieuze nachtmerries over heb gehad. Ladyhawke daarentegen vond ik altijd een prachtige film. Nu ik er aan denk, ik zou eigenlijk ook een keertje serieus op zoek moeten gaan naar The Last Unicorn.

Ik heb ook nog even Princess Mononoke in mijn handen gehad. Die film is knap gemaakt en Hayao Miyazaki is gewoon ge-wel-dig, ook al kan ik zijn naam nooit onthouden, laat staan juist uitspreken. Maar 35€, Fnac-bonnen of geen Fnac-bonnen, is net iets te veel van het goede. Zelfs voor zo’n prachtige film. Tijdens mij uitje naar de Fnac heb ik verschillende keren zitten denken dat ik eigenlijk een lijstje zou maken met alle films die ik echt op dvd wil.

Voor diegene die nog op zoek zijn naar een (laat) verjaardagscadeau, meer dan genoeg tips in deze blogpost, me dunkt.

22 jaartjes

En wat voor dag is het vandaag, beste lezertjes? Jawel, Kathleen haar verjaardag. Hoera! Hip hoi! Ik heb een redelijk rustig dagje gehad: laat opgestaan, ontbeten met PiM’s, kaartjes geopend, geknutseld, getekend, gefotografeerd, gegeten (mosselen! Yummie),… De normale gang van zaken. En nee, geen cadeautjes voor Kathleen. Buiten dan die doos PiM’s. Mwahaha.

Ik had mijn cadeautje al enkele weken geleden gekregen. Het is een geel ventje dat heel de tijd met zijn kopje schud. Het werkt op zonlicht. Hoe cool is dat wel niet?! Er twee seconden naar kijken maakt mij al helemaal gelukkig. Het is een redelijk nutteloos cadeau, maar té schattig voor woorden. Wel, nutteloos eigenlijk niet. Volgens het boekje dat er bij zat is het een of ander Feng Shui ding. Als je het in het westen zet zou je geld krijgen of zoiets. De ventjes zijn te verkrijgen in vier kleuren: blauw, roos, groen en geel. Ik vond het gele het sympathiekste. Pas toen ik thuis kwam en het boekje las, realiseerde ik me dat ik het roze had moeten mee nemen. Dat zorgt voor positievie vibes in je liefdesleven. Of zoiets. Ik begrijp niet al te veel van Feng Shui. Dat is allemaal Chinees voor mij. *billenkletser van formaat*

Wildewoud

Ik sluit me helemaal bij Mick aan. Dit weer is verschrikkelijk. Tot 25°C kan ik min of meer normaal functioneren, daarna gaat het helemaal mis. Ik heb nog liever negatieve temperaturen dan dit. Dus nam ik het besluit mij op mijn bed te werpen met een boek in mijn heerlijk koele kamertje. Ja, in mijn kamertje, ja. Kijk, als je huidtype 1 hebt, dan moet je het zelfs niet wagen met dit soort weer buiten te komen. Zelfs niet in de schaduw. Misschien als je zin hebt om je in te smeren met liters zonnecrème waar dan allerlei vliegjes en andere insecten aan blijven plakken, maar dan nog. Ik spreek jammer genoeg uit ervaring.

Gelukkig was ik gisterenmiddag naar de bibliotheek geweest. Tijdens mijn korte wandeling daarheen, kwam plots een hele vreemde gedachte in me op: “Eens kijken of ze geen boeken hebben over webwinkels oprichten. Zou daar geen Dummies boek van zijn?”. Af en toe heb ik hele vreemde hersenkronkels. Dit was er duidelijk een van. Als je bij ons de bibliotheek in loopt, loop je eerst door een gangpad waar de nieuwste aanwinsten zijn uitgestald. En daar, op het hoogste schap stond het Dummies boek rond webwinkels. “Ha!” dacht ik, “Toevallig!”. Dus ik nam het even in mijn handen en intussen vroeg ik me af wat ik er mee was. Ik zou het waarschijnlijk toch niet lezen. Dus zette ik het terug en toen pas zag ik het boek dat naast dat Dummies boek stond. De kaft kwam me zéér bekend voor. Een Juliet Marillier kaft. Squueeeee! Ik moest even op mijn tippen gaan staan, greep het boek met mijn twee handen vast. Wildewoud. Ik herinnerde me vaag dat ik daar iets over had gelezen op haar website. Een toevallige toevalligheid. Ik staarde even naar de cover en kon alleen maar glimlachen. Een zeer fijne toevalligheid wel. De nieuwe Juliet Marillier. EN IK HAD HEM IN MIJN HANDEN! SQUEEEE! Blijkbaar was ik ook de eerste bibliotheekganger die het boek zou lezen, want het kaartje voorin in het boek was nog helemaal onbestempeld (uhu, old fashioned, wij hebben nog kaartenbakken in onze bib en wij werken nog met stempelkaarten, hoe cool is dat wel niet?). Ik heb net geen gilletje geslaakt, maar ik herinner me wel dat ik een paar vreemde bekken heb getrokken. De mensen zullen mij ook weeral een keertje hebben gek verklaard. Ach ja. Niets nieuws onder de stralende zon.

En dus lag ik gisterenavond en deze middag op mijn bed en las ik mijn ingehouden adem iedere letter. Plots was het boek uit. Whoop, driehonderd pagina’s uitgelezen in een recordtijd. Voor mij dan toch alleszins. Ik ben een redelijk trage lezer. Maar, beste Juliet Marillier fans die dit perongeluk zouden lezen: Wildewoud, een aanrader. Ik ben er nog helemaal van aan het nagenieten. Het is niet het normale Marillier boek. Het speelt zich niet af in Ierland, Schotland of andere noordelijke contreien, maar in Transylvanië en dus komen er, jawel, vampieren in voor. Wiiiih! Vampieren! Niet dat ze een ontzettend grote rol spelen in het boek, maar toch. Plus er zit een van mijn favoriete sprookjes in het boek verwerkt. Aaah… En pas tegen pagina 260 ongeveer werd het correcte “keuze” gebruikt in plaats van “keus”. Daar heb ik me wel even aan geërgerd. Keus is spreektaal. Keuze schrijftaal. Opleidingsmisvorming. Mijn docent Nederlands zou trots op me zijn. Maar dat in een boek. Er staat trouwens ook een fout op de cover. Een naam verkeerd gespeld. Ugh! Maar desondanks moet ik mezelf echt tegenhouden dat boek niet gewoon helemaal vanaf het begin opnieuw te lezen nu. Keus of geen keus.