Verbeelding

Te moe om te veel te schrijven.

• De eerste voorstelling van het seizoen gezien. Meteen zeer goede voorstelling die heel wat stof tot nadenken met zich mee bracht. Het was We People van Union Suspecte. Er is niet echt een verhaal. Er staan twee acteurs op de scene en zij vertellen het verhaal over hun achtergrond, hun vader, hun leven en dat allemaal bekeken door de ogen van twee jongemannen van arabische afkomst. Hoe zeg je dit zelfs politiek correct? Kan je dit politiek correct zeggen? Soit, als je ooit de kans krijgt die voorstelling te bekijken, zeker doen. Morgen staat er Berlin van Bonanza op het programma.
• Ik heb mijn eerste loon gekregen. Hoera! *dansje*
• Ik heb een jeansbroek gekocht. Het is vier jaar geleden of misschien zelfs vijf jaar geleden dat ik nog een jeansbroek heb gekocht. Drie jaar geleden ben ik gestopt met het dragen van zulke broeken. Waarom? Geen idee. Gisteren de broek gekocht, ze spande toen redelijk, vandaag zakt ze al af. Iedereen die mij kent, weet dat ik met de regelmaat van de klok mijn broeken moet optrekken. Ik heb vaag iets opgevangen over een uitvinding die de riem heet, maar dat is allemaal nogal… ingewikkeld voor mij.  
  Het probleem bij mij is de verhouding tussen de heupen en de poep tegenover de taille. Ik moet een grotere maat nemen zodat die over mijn heupen en poep kan, maar dan zit de broek veel te los waar die sluit omdat ik daar dan weer smaller ben. Er zit geen logica in mijn lichaamsbouw. Ik heb alle vreemde genen van generaties geerfd en die steken nu allemaal samen in mij. Geen logica. Absoluut geen. Ik moet wel zeggen dat mijn poep goed uitkomt in de jeansbroek. Het is een JLo-achtig kont als het ware en ik ben er trots op. Eindelijk krijgen mijn ronde vormen de erkenning die ze al al die jaren verdienen. Ahum. Eventjes dramatisch doen.
• Ik heb vandaag veel verschillende dingen gedaan op mijn werkplek dat gaat van tomaten snijden en tafels sleuren tot koffiedame spelen en later ook nog eens de bartender uit te hangen. Tussendoor heb ik dan ook nog gewebmasterd en heb ik stickermasjien gespeeld. Aaah… ik hou van variëteit. Op het einde van de dag (nu dus ongeveer) kan ik geen pap meer zeggen. Ik kan enkel nog een blogje schrijven. Hierna werp ik mij in bed en kom ik er niet meer uit voor de middag.
• Er wordt hier gewoonweg ieder weekend vuurwerk afgestoken. Ofwel woon ik vlakbij een militaire basis waar iedere avond tijdens het weekend schietoefeningen worden gehouden. Ik vermoed dat het het eerste is.

Ik denk dat ik een beetje met een probleem zit. Daarnet wilde ik een Kleintje online gooien, maar vanaf een andere computer. Het wachtwoord voor de cms schoot me niet meteen te binnen en dus klikte ik op “forgot your password?”. Toen resette de cms mijn wachtwoord en ik kreeg geen mail. Waardoor ik nu een klein beetje met een probleem zit. Uhm… oopsidesi.

Oeh en ik ben cupcakes aan het maken. Ze staan momenteel in de oven. Aaah… the joy of een keuken voor jezelf hebben. Zalig toch?

Ik ben nooit echt een heldin geweest in de keuken, maar ik ben een sterke aanhanger van de gedachte: ”al doende leert men”. Nu ik min of meer alleen woon en dus een keuken (met oven die werkt, jawel!) voor mezelf heb, experimenteer ik er op los. Ik ben diegene die mijn probeersels moet opeten dus het kan geen kwaad. Tenzij ik opeens een voedselvergiftiging oploop natuurlijk… Dat zou net iets minder prettig zijn.

Sinds ik terug in Amsterdam woon probeer ik tijdens het weekend of maandag in de loop van de dag een weekmenu op te stellen. Maandag na het werk trek ik dan naar de supermarkt en sla ik al mijn benodigdheden in. Dat lijkt tot nu toe bijzonder goed te werken. Alhoewel… Vandaag stond er kip tandoori op het menu, maar het is een pizzabrood geworden. Ja, ik heb nog een keertje de dochter van mijn vader gespeeld. De papa die experimenteert graag in de keuken en ik blijkbaar ook. Ik had ergens een receptje gevonden voor pizzabrood (het heette anders) en ik besloot tijdens het winkelen, het even te proberen. Het heeft gesmaakt, maar er moeten nog wat veranderingen gebeuren. De kaas die ik nu gebruikt heb was niet geschikt en er was net iets te veel tomatensaus aanwezig. Soit. Volgende keer beter.

Dit weekend stond min of meer in teken van de Uitmarkt hier in Amsterdam. Tijdens deze markt stellen de culturele instellingen hun nieuwe seizoen voor. Natuurlijk zijn er ook concerten en dergelijke. Aangezien ik bij een culturele instelling werk, hadden wij dus ook een kraampje. Zaterdagochtend heb ik het kraampje opgezet en ingericht. Ja, zaterdagochtend. Normaalgezien slaap ik dan zo lang ik kan. Ik heb alle schade dan deze ochtend ingehaald. Hoewel ik er weer om 12u45 moest staan om mensen te lokken naar onze voorstellingen. Het was wel gezellig.

En opnieuw ben ik verbrand… aan mijn linkerbovenarm. Ik weet niet hoe het komt dat het altijd die linkerbovenarm is die verbrand, maar blijkbaar is het dus altijd dat plekje. Mijn rechterbovenarm is nog even wit als anders. Nah ja. Niks aan te doen.

En oeh! Ik heb mijn ex-huisgenootje gezien. Ze stond plots aan ons kraampje, net toen het gigantisch druk werd, dus ik haar alleen even dag kunnen zeggen. Zij is dan verder gegaan naar haar kraampje. Ik ben haar daarna nog even gaan zoeken, maar ze was nergens te bekennen. Note to self: binnenkort eens afspreken met haar. Ik ben wel benieuwd of ze nog samen is met Eric.