29 09
Nu dat ik die ene job heb (ok, ik moet nog tekenen, details, details,…), begin ik ook na te denken over alleen te gaan wonen. Ik heb nu een maand helemaal alleen gewoond en dat is me verbazend goed bevallen. Mijn ouders hebben wel al laten vallen dat ik nog steeds welkom ben. Ik zou nog een paar maanden bij hen kunnen wonen en dan alleen gaan wonen. Dat is zeer lief, maar toch zou ik liever ergens alleen gaan wonen. De vraag is dan natuurlijk waar? Halle? Brussel? Mechelen? Of toch maar in Leuven blijven plakken? Een studio? Een appartementje? Hoe in godsnaam vind je een leuke plek? Wat is een goede prijs voor een leuke plek?
Intussen ben ik ook beginnen nadenken over wat ik eigenlijk wil. Ik wil een keukentje. Het hoeft geen gigantische keuken te zijn, maar ik wil wel kunnen koken. Mijn chaotische zelve kennende heb ik dus genoeg ruimte nodig in de keuken. Voor de rest hoeft het niet groot te zijn, ik ben zelf maar een klein meisje en ik neem niet zo heel veel plaats in. 
Nee, maar ik ben alleen, dus op zich heb ik niet veel plaats nodig. Ik leef momenteel op 14m² en ik hou van iedere vierkante meter van mijn kamertje. Plus hoe kleiner, hoe minder rommel er in kan. Haha. De mama zal dat graag lezen vermoed ik. Genoeg licht is ook zeer belangrijk, vooral omdat ik zoveel gekke hobby’s heb waarbij je genoeg moet kunnen zien: tekenen, naaien,… En licht is gewoon leuk. Het moet dicht bij een station liggen of een bushalte. Ik moet er mijn fiets kwijt kunnen. Heel belangrijk. Als er een winkel binnen loopafstand ligt is dat ook altijd meegenomen. En ik wil vrienden kunnen ontvangen. Laat ons zeggen dat er minstens drie of vier andere mensen in moeten kunnen.
26 09
Volle Maan strikes again! IK HEB DE JOB GEKREGEN WAARVOOR IK ZONDAG GESOLLICITEERD HEB!!!! Mijn dag is helemaal goed. Ergens in het weekend van 13-14 oktober het contract gaan tekenen. HOERA! Dit is echt de job die ik wilde. Aaaah. En… en… en… het is in Halle dus kan ik misschien Roel Vanderstukken tegenkomen tijdens opnames van Witse. Altijd mooi meegenomen. Ik ben echt superblij. Maar een bakje Ben&Jerry’s kan er nog steeds in. Om te vieren. Straks effe langs de Albert Heijn. Wiiiiiiiiih.
25 09
Je hebt zo van die dagen dat alles lijkt tegen te zitten. Bij mij komen die dagen meestal voor als ik de nacht voordien niet goed heb geslapen. Zoals deze nacht bijvoorbeeld. Ik heb liggen woelen, ik heb liggen piekeren en ik heb meer wakker gelegen dan geslapen. Gevolg: Kathleen had (en heeft nog steeds) vandaag een zware baaldag. Hoera! Alles steekt tegen: bepaalde leuke mannelijke individuen reageren negatief op bepaalde mails, die ene leuke, perfect blauwe winterjas is er niet meer in mijn maat, het regent hoewel de zon schijnt en natuurlijk ben ik mijn regenjas thuis vergeten. Nah ja, het had erger gekund, maar toch… Het enige wat ik nu wil is mijn bed in kruipen en hersenloze films kijken tot ik er bij in slaap val. Of beter nog, een dikke knuffel krijgen. Of nog beter: een dikke knuffel krijgen en daarna getrakteerd worden op een bakje Ben&Jerry’s. Dat zit er natuurlijk niet in. Bah. Stomme dag. En tot mijn grote ergernis is deze dag nog lang niet voorbij. Oh nee. Bah bah bah. Maar goed, ik kijk uit naar morgen, want dan is er weer een nieuwe dag. Positief blijven denken en zo.
23 09
Het was dit weekend het weekend van de toevallige ontmoetingen. Het begon allemaal vrijdagavond op de trein van Amsterdam naar Mechelen. In Antwerpen Centraal liep er plots een jongeman die ik herkende door het gangpad. Mijn hersenen moesten even een flinke inspanning leveren, maar zijn naam schoot me dan toch weer te binnen. Hij heeft samen met mijn journalistiek gestudeerd, dus hebben wij tussen Antwerpen en Mechelen gezellig wat bijgepraat. Zeer toevallig.
Vrijdagavond kreeg ik een sms’je van vriendin K.. Of ik zin had om een spel te spelen die avond. Mijn relatie met mijn gsm is nog steeds niet goed, dus las ik dat sms’je pas zaterdagochtend. Jammer, want ik had wel graag even Kolonisten van Catan of zo gespeeld en nog wat bijgepraat met vriendin K.. Zaterdagmiddag was ik dan even naar Leuven geweest en toen ik rond half vijf stond te wachten aan de bushalte, zag ik haar plots samen met een vriend van haar. Ha! Dus heb ik uiteindelijk toch even de kans gekregen met haar te praten, hetzij niet uitgebreid en ook niet heel erg lang, maar het was fijn haar even te zien.
Deze middag liep ik net naar het spoor met mijn ticket trots in mijn hand, toen ik plots een figuur herkende op het perron. Het was niemand minder dan L., die ook journalistiek had gestudeerd. Zij had een trein om vijf na half, ik om twintig voor en het was nog maar tien na, dus hebben we gezellig wat gebabbeld op een bankje in de zon. Zalig.
20 09
Dit weekend ga ik nog een keertje naar het belgenland. Eens kijken of ze daar al een regering hebben gevormd. Nee, ik neem wel degelijk de krant door hier het ’s morgens en ik weet dat het nog steeds even hopeloos is. Voor diegene die het willen weten, hier in Nederland is de politiek ook niet allemaal rozegeur en maneschijn. Alles behalve zelfs momenteel. Zo zie je maar, het gras is niet altijd groener bij de buren.
Het belooft een interessant weekend te worden. Zondag komt de familie langs en gaan we traditiegetrouw naar Leuven Kermis, als die er nog staat teminste. Zondag heb ik ook een sollicitatiegesprek. Uhu. Op zondag. Geef toe, niet veel mensen zullen me dat na doen. Ik ben in ieder geval benieuwd wat het gaat geven. De plannen voor zaterdag liggen nog niet helemaal vast, maar hopelijk komt er dan ook wat leuks uit de bus. En ik realiseer me net dat mijn busabonnement verlopen is. Potdekke. Tot zover deze nutteloze informatie.
