Toetsenborden zijn de laatste tijd mijn ergste vijanden. Eerst was er de strijd tussen azerty en qwerty in Nederland. Op mijn werk gebruikte ik een qwerty toetsenbord, thuis een azerty met alle hilarische gevolgen van dien. “Ik zit nu in q,sterdq,” op msn zeggen om maar een voorbeeld te geven. Het probleem is dat als ik nu op mijn nieuwe werk kom, ik nog steeds die klik maak en zogezegd op een qwerty werk, maar eigenlijk werk ik gewoon op een azerty, waardoor ik mijn a’s als q’s type. Het irriteert mij mateloos.

Nu is er daar nog een extra probleempje bijgekomen. Op mijn nieuwe werk gebruik ik een Apple computer en na twee dagen ben ik al helemaal wild van dat ding. F9, F10 en F11 zijn gewoon subliem. Daarnaast gebruik ik ook heel de tijd toetsenbord combinaties met de appeltjestoets (ik vermoed dat die toets een naam heeft, maar na twee dagen ken ik die echt nog niet). Eens thuis werk ik weer op een pc. Op een gewoon toetsenbord staat de alt toets daar waar de appeltjestoets staat. Gevolg, als ik wil ctrl+c’en dan duw ik alt+c en dan blijf ik duwen en merk ik dat er niets gebeurt. Niks. Helemaal niks. Een halve minuut later besef ik dan wat ik aan het doen ben. Zucht.

Ik weet dat ik snel dingen leer en meestal heeft dat zo zijn voordelen, maar heel af en toe irriteert het me toch mateloos. En ja, ik ben me er volledig van bewust dat dit een luxeprobleem is.