Mijn benen doen zeer van gisteren een vijfhonderdtal keren (lichtelijk overdreven, maar het scheelt toch niet veel) de trap te zijn opgelopen. Een deel van mijn spullen zijn al verhuisd naar mijn oranje studio en mijn eerste bezoeker is ook al over de vloer geweest. Vriend D. en ik gingen normaalgezien zondagmiddag naar de Pixar Shorts gaan in het STUK, maar dat was blijkbaar al volledig uitverkocht. Dus zijn we terug door die mini-orkaan van gisteren naar mijn nieuwe thuis gegaan. We hebben ons in de zetel gegooid, een dekentje over ons heen gelegd, een dvdtje ingestoken en sinterklaaschocolade gegeten. En maskesvlees, een term die vriend D. niet kende. Schandalig. Al bij al dus nog een heel gezellige middag. Volgens vriend D. is mijn spiegelmuur nog niet zo erg en mijn oranje muren vallen ook zeer goed mee. Ok dan. Ja, ik begin me al thuis te voelen daarginds.

Het enige probleem is dat ik enkel kotnet heb op mijn studio. Nu ben ik geen student aan de KUL en dus heb ik geen inloggegevens. Onbeveiligde wireless connecties zijn trouwens schaars tot onbestaand waar ik zit. Conclusie: geen internet voor Kathleen. Dus als iemand een oplossing hiervoor heeft (een paar reserve logingegevens bijvoorbeeld ), laat maar iets weten. Tot dan blog ik wel tijdens de middagpauze of schrijf ik mijn berichtjes thuis op mijn computer, zet ik ze op de usb stick, sleur ik ze mee naar het werk en pleur ik ze hier online. Eigenlijk is het nog niet zo’n drama. Opnieuw: het is een luxeprobleem. Da’s echt wel mijn zinnetje de laatste tijd. Alles is tegenwoordig een luxeprobleem in mijn ogen. Dat komt niet goed met mij.