Verbeelding

De mama lanceerde bij ons thuis de uitdrukking “ze zit weer in haar grot” of een variatie daarop “ik ga me terugtrekken in mijn grot”. Die term heeft ons huishouden te danken aan De Aardkinderen van Jean M. Auel. Blijkbaar was het gebruikelijk bij holbewoners dat vrouwen tijdens hun rode feestweek zich mochten terugtrekken in een grot. Bij de indianen was het trouwens net zo, maar zij hadden daarvoor speciale tenten of zo. Vraag me niet wat ze in die grotten of tenten deden. Ik vermoed dat de vrouwen zich oprolden in een zacht berenvelletje, wat staarden in een gezellig knetterend vuurtje en misschien zelfs chocolade verorberden.

Wel, vandaag was zo een van die dagen dat ik niets liever had gedaan dan me terug trekken in mijn grot. Echt.

Al diegene die dit weekend meer zonder jas dan met jas hebben rondgelopen en die hun benen ontbloot hebben, mogen nu hun hand de lucht in steken.

*steekt hand de lucht in en doet een rondedansje*

Soms steekt mijn tweede natuur, zijnde mijn IJslandse natuur, zijn kop op. Elf graden, joh, dat is snikheet! Waar liggen die zomer t-shirtjes hier?

Flashback woensdag omstreeks 17u30
Ik waag het tegenwoordig over te stappen in Brussel Zuid. Als ik namelijk overstap ben ik ongeveer drie kwartier, een uur vroeger thuis. In Brussel Noord stappen altijd miljoenen mensen op die trein en is het altijd een beetje vechten om een plaatsje. Gelukkig stap ik een halte vroeger op, dus heb ik daar niet zoveel problemen mee. Dus daar zat ik dan, een beetje uit het raam te staren, naar het perron aan de andere kant in Brussel Noord. Het fijne in Brussel Noord is dat je kan zien wie er allemaal de coupé binnenkomt in de reflectie van het raam. Plots stond daar een zeer leuk uitziende jongeman. He-le-maal mijn type. Als ik al een type heb teminste. Hij besloot naast mij te gaan zitten. Iehie! Ik haalde mijn schetsboek boven, begon een beetje te doodlen en deed af en toe nog een keertje aan wat raamstaren. Kwestie van de tijd te doden. Intussen was de jongeman naast mij bezig met zijn muziek en zoals dat wel vaker gebeurt op het openbaar vervoer kon ik zonder problemen meeluisteren. Het was geen slechte muziek. Aangekomen in Leuven stapte ik uit en de jongeman stapte ook uit. Einde verhaal… of dat dacht ik alleszins.

Flashback vrijdagavond omstreeks 19u30
Een kort fragment uit een msngesprek tussen mij en vriendin I. Vrijgezellen dat we zijn hebben we het regelmatig over onbestaande liefdeslevens en al dan niet aangename jongemannen die onze paden kruisen. Hierbij een kort fragment uit het msn gesprek.

Ik: ik zat laatst naast een prachtexemplaar op de trein
Ik: echt… waw
Ik: en die zat NAAST mij
Ik: ik had hem bijna besprongen
Ik: maar hij zag er bezet uit
Vriendin I.: wat hield u tegen???
Ik: of homo
Vriendin I.: oei
Ik:
Ik: maar dat denk ik van alle mannen die ik leuk vind
Vriendin I.: hoe groot is de kans da je die nog is tegen zou komen
Vriendin I.: volgende keer gewoon vragen
Ik: miniem
Ik: we komen ooit wel eens iemand tegen
Ik: ik op mijn 83ste
Ik: jij vanavond

Dus ja… Einde verhaal… Dat dacht ik alleszins. Ik verwacht niet meteen berichtjes aan mij gericht in de Kiss&Ride in de Metro en de kans dat je ooit iemand twee keer op een trein tegenkomt, is bestaande, maar miniem. Vooral als je tussen miljoenen mensen moet gaan zoeken die in Brussel Noord opstappen. Einde verhaal dus.

Flashback zaterdag 13u50
Of toch niet helemaal einde van het verhaal. Net terug van het Boekenfestijn. Nadat ik mijn aankopen nog een keer had bewonderd, zette ik me achter mijn laptopje om even mijn mail te checken. Een bericht met de titel “woensdag 17u trein brussel- leuven” trok mijn aandacht. No. Fokking. Way. Dus las ik het onderstaande:

als gij toen de trein naar leuven nam, dan denk ik dat ik naast u zat

want die persoon naast mij was tekeningskes aant maken die enorm fel op de uwe trokken! ;D

en ze trok nog eens heel fel op u ook..!

Getekend Snarf.be. Jawel. Yes. FOKKING. WAY. Mag ik mezelf dan nu gaan ophangen of zo? En ok, Snarf.be is bezet (kijk, ik heb mensenkennis, zet mij naast iemand en ik kan zo uitmaken of die bezet zijn of niet! ), dus ik zal hem nooit bespringen, dat zweer ik plechtig, maar ik vond het toch even een hilarisch verhaaltje. Stomme toevalligheden ook altijd in mijn leven.

Vannacht werd het Chinees Nieuwjaar gevierd. Voornamelijk in China, logischerwijs, maar ook chinezen over heel de wereld besloten dit feest uitgebreid te vieren. Had ik dat geweten dan was ik even ergens anders blijven slapen. Als je naast een Chinees restaurant woont, sja, dan kan je wel eens last hebben van zulke festiviteiten. Mensen die superluid aan het praten zijn tot… oh… ik zeg maar… VIER UUR IN DE OCHTEND. Drie uur slaap is echt niet genoeg voor mij. De nacht van dinsdag op woensdag heb ik ook al maar een paar uurtjes geslapen dankzij dat stormpje dat passeerde. Conclusie: ik loop er al enkele dagen als een zombie bij waardoor ik allerlei stoten uithaal. Misschien kan ik vannacht wat schade inhalen. *hout vasthouden*