Het idee waarover ik het na mijn bezoek aan Creativa had, was om zelf knuffels te maken. Ik loop al een hele tijd met dat idee rond, maar ik wist niet helemaal hoe ik er aan moest beginnen. Tijdens Creativa was daar plots de klik bij het zien van een knuffel gemaakt om stukjes stof te showen. Het hoofdje en het lijfje hingen losjes aan elkaar, de pootjes waren gemaakt uit stukken koord en toch zag het er in al zijn eenvoud prachtig uit. Plots vielen alle puzzelstukjes in mijn hoofd in elkaar en wist ik hoe ik het ging aanpakken. Na enkele schetsen te hebben gemaakt de afgelopen weken, was het zaterdag de beurt aan het uittekenen van het patroon en het uitknippen van de stukjes stof.

Zondag heb ik De Ronde opgezet en heb ik mijn k’nijntje in elkaar gestoken, wat eigenlijk verbazend goed ging. Elise, het k’nijntje, is een prototype. Aangezien het een knuffelbeest is, moest het uiteraard een naam krijgen. Vandaar Elise. Ik stond net op het punt haar op te vullen toen Lime voor de deur stond. Dus terwijl Lime hier zat en liet weten dat zo’n k’nijn echt zou kunnen verkocht worden bij de Hema (waaah, compliment van hier tot in Tokyo), heb ik Elise volume gegeven, de nodige rondingen en zo. Nu moet ik haar alleen nog dichtnaaien zonder dat het opvulgat nog opvalt. Met dat euvel zal ik even bij de oma gaan aankloppen vermoed ik. Zij heeft behoorlijk wat knuffels gemaakt dus ik heb zo een appelblauwzeegroen vermoeden dat zij mij wel zal kunnen helpen. Ja, het zit wel degelijk in de genen al dat gepruts en geknutsel.