Als ik niet genoeg slaap krijg, dan begin ik rare dingen te doen. En aangezien ik weer last heb van vlagen van insomnia, doe ik de laatste tijd weer vrij raar. Mensen in mijn buurt zijn hierbij officieel gewaarschuwd. Deze keer heeft de slapeloosheid niets te maken met snurkende Spaanse buurmannen of met ruimtes die op het zuiden gericht zijn waardoor het er bloedheet wordt. Nee, het ligt deze keer geheel en volledig aan mij. Maar goed. Raar doen dus.

Zaterdag stond ik op om zeven uur ‘s ochtends, nadat ik al twee uur alle mogelijke oneffenheden in mijn plafond had bewonderd. En dat zijn er best wel veel. Ik ben dan maar allerlei dingen beginnen doen die al een tijdje op mijn to-do-lijstje stonden: mijn blogje upgraden naar WordPress 2.6.1 (wat dus onnodig werk was, want WordPress heeft net 2.6.2 gereleased), kamer opruimen, kleerkast herorganiseren, beetje computeren, muziek loeihard zetten om wakker te worden,… Gelukkig waren de huisgenoten niet aanwezig. Ik denk dat ik anders slaag zou hebben gekregen om al op zo’n uur zoveel lawaai te produceren.

Later diezelfde zaterdag trok ik naar Het Vriendje. Als ik heel erg moe ben, en ik was erg moe, want ik had uiteindelijk maar vier uur geslapen, dan word ik giechelig. Dus ja, Het Vriendje vond het uiteraard grappig, maar toen we die nacht in bed lagen, werd het hem toch ook een beetje te vreemd. Mij ook hoor. Achteraf gezien is het eigenlijk gewoonweg hilarisch. Laten we zeggen dat ik aan het slaapwandelen was, maar dan zonder het wandel gedeelte. Met mijn hand was ik zijn borst aan het betasten, zonder me er bewust van te zijn. Ik zag wel wat ik deed, ik voelde wat ik deed, maar in het koppeke gebeurde er niets, nada, noppes. Het was pas toen ik hem slaperig hoorde vragen: “Wa zijde gij bezig?”, dat ik me realiseerde dat ik raar aan het doen was. Niet mijn normale raar doen, maar extreem ‘dit heb ik niet onder controle’ raar doen. “Ik weet het niet,” mompelde ik met slaperige stem, draaide me om en viel terug in slaap.

Vannacht was het weer een nachtje met maar vier uur slaap. Tot nu toe heb ik tot nu toe nog niemand betast. Maar wat niet is, kan nog altijd komen uiteraard. :P

Nog een kleine dienstmededeling: Ja, er is blijkbaar iets mis met mijn comments. Nee, ik ga dat niet fixen, want ja, ik ben niet zo heel erg stiekem bezig met een nieuw design. Zo. Einde dienstmededeling.

10 September 2008

Gewerkt tot 16u50.

Bus opgestapt rond 16u55.

Bus afgestapt rond 17u05.

Pakketje bij de Post opgehaald zo’n twee minuten later.

De H&M binnengelopen rond 17u10.

Twee broeken en een gilleteke gepast.

Getwijfeld of ik niet een 38 zou passen van die ene broek die wel het zeer perfecte model had. Inclusief rond de poep.

H&M medewerker horen zeggen dat het 17u20 was.

Bedacht dat ik wel in de toekomst weer zal bijkomen, jojo-mens dat ik ben, en het dan toch maar bij een 40 gehouden.

Afgerekend. Op het kasticket staat 17u22.

Even getwijfeld of ik naar de bib zou gaan. Besloten om toch maar De Slegte binnen te springen.

Twee boeken gekocht. Op het kasticket staat 17u47.

Nog even langs de supermarkt voor wat voedsel.

En dan naar huis.

Snelshoppen. Het is en blijft een hobby. :P

9 September 2008

Het lijkt alsof er een creatieve bom is ontploft in mijn hoofd. Ik heb duizend en één ideeën tegelijk en wil ze het liefst ook allemaal tegelijk uitwerken. Uiteraard is dat niet echt mogelijk. Het is al een tijdje bezig, die constante stroom van verse ideeen en kriebels om iets te maken. Komt het door Het Vriendje? Het nieuwe werk? Het Huis? Het is alleszins deze zomer begonnen en het wordt alleen maar erger. Deze nacht heb ik maar liefst drie uur wakker gelegen en heb ik een miljoen nieuwe dingen bedacht. Of alleszins toch zes. Als het zo verder gaat, ontploft mijn hoofd straks.

Het gebeurt soms dat ik op mijn werk zit en me bedenk wat ik allemaal van creatiefs zou willen doen die avond. Aangezien er zoveel mogelijkheden zijn, zorg ik ervoor dat ik slechts één creatieve uitspatting per avond op mijn to-do-list zet. Het plan was om gisterenavond een knuffel af te werken, maar mijn naald was spoorloos verdwenen. Dus zette ik me aan mijn bureautje en begon ik te tekenen.

Sinds kort heb ik een nieuwe tekenstijl ontwikkelt. Het heeft iets… sprookjesachtig. Iets eenvoudigs. Ik denk dat ik er nu ongeveer mijn draai mee heb gevonden na heel wat kladblaadjes op het werk te hebben volgekrabbeld met probeersels.

Frida

Gisteren, tijdens het werk, uiteraard, bedacht ik me plots dat een portret van Frida Kahlo in die stijl wel leuk zou zijn. Ik heb absoluut geen idee van waar die plotse interesse in Frida kwam, want om eerlijk te zijn wist ik nul komma nul over haar. Ik kende haar schilderijen vaag en haar werken waren me eigenlijk het meest bijgebleven omwille van haar unibrow. Dus omdat ik haar en haar werk niet zo erg goed kende, deed ik mijn research, zoals dat hoort. En oh boy! Leerde ik weer wat bij zeg. (Oh boy! is het nieuwe zwart!)

Ik keek naar haar portretten, las wat over de symboliek in haar schilderijen, leerde door de symboliek in haar schilderijen en haar biografie wat bij over Mexico en begon te schetsen. Met het bovenstaande tot gevolg. Ik vind het geslaagd. Zo zat het in mijn hoofd. Ik heb nog steeds geen idee hoe het daar is geraakt, dat beeld, maar sja. In ieder geval, nu wil ik de film wel zien en een biografie of twee, drie lezen.

4 September 2008

goedele1.jpgOns Goedele heeft een boekske. Jawel. Ze had er al een paar uitgegeven, maar nu heeft ze een boekske dat maandelijks in de krantenwinkel zal liggen. En dat hoogstwaarschijnlijk ook maandelijks te vinden zal zijn ten huize Verbeelding. Laat ik het zeggen zoals het is: magazines, ik vind dat weggesmeten geld en een bende bomen die geveld worden voor niks. Ik heb nooit begrepen waarom sommige mensen wekelijks de Flair kopen. Twee euro, voor onzin, voor het zoveelste “zou ik een triootje doen of niet?”, “rode lipstick is in dit seizoen” en “mijn beste vriend gaat vreemd met mijn lief” artikels. Artikels die niet langer zijn dan een halve pagina, nota bene. En niet te vergeten de horoscoop uiteraard. Dat is volgens mij nog het tofste aan veel van die boekskes. Soit. Persoonlijk lees ik dan liever wat interessante verhalen op tienternet. Dan lees ik de verhalen die ik wil lezen, de onderwerpen die mij interesseren zonder er een paar regenwouden voor te vellen (lichtelijk overdreven daar, maar u snapt mijn punt vermoedelijk wel).

Maar Goedele, Goedele da’s een toffe. Ik kan er niets aan doen, ik vind dat een intelligente madam. Zo eentje waar ik stiekem wel naar opkijk. Dus kocht ik haar boekske. Omdat ik benieuwd was wat ons Goedele te melden had. En oh boy! Goedele stelt niet teleur. De layout ziet er ontzettend proper uit (sorry, beroepsmisvorming), mooie foto’s, de schrijfstijl is ge-wel-dig met hilarische ondertoon soms, het zijn geen hersenloze onderwerpen die aan bod komen en die onderwerpen worden uitgebreid besproken (als in artikels van ZEVEN pagina’s), de rubriek hebben zeer vindingrijke namen of zijn gewoon ludiek (de laatste pagina: doorspoelen, Goedele spoelt alles door wat haar de afgelopen maand op de zenuwen heeft gewerkt o.a. crocs, Ignace Crombé,… ). Het enige minpunt is de website. Fuchsia. *bibber* Maar goed, de website is het magazine niet he.

Het is een goede mix tussen luchtige artikels met een humoristische ondertoon en artikels met een zwaardere onderwerp. En schoenen. Ja. Schoenen. Het blijft per slot van rekening een kutblad voor madammen. Maar schoenen zo gebracht dat ze zelfs mij interesseerden. In mijn ogen zegt dat meer dan genoeg. Ha!

3 September 2008

Afgelopen weekend kochten Het Vriendje en ik een tweepersoons luchtmatras. Zo samen in een eenpersoonsbedje liggen is wel gezellig en zo, voor eventjes toch. Er ging nogal veel slaap verloren door het wakker worden van het woelen van de ander, een elleboog tegen je neus krijgen, een kleine teen in het oog,… Dat soort incidenten hield ons uit onze slaap. U kent het wel.

Uiteraard heb ik geen tweepersoonsdekbedden voor op de luchtmatras, dus moest daar iets op gevonden worden. De Ikea nogmaals plunderen leek me geen goed plan, dus werd Billy ingeschakeld. Binnenkort bij Kathleen in de bus en daarna bij Kathleen op de luchtmatras:

Yeah! Dank u Billy.

2 September 2008