Al wie dat vandaag een zwarte kat heeft gezien, steekt nu zijn hand in de lucht en roept “AYE!”.
*steekt hand de lucht in*
*roept AYE!*
Moet ik mij nu zorgen maken?
Al wie dat vandaag een zwarte kat heeft gezien, steekt nu zijn hand in de lucht en roept “AYE!”.
*steekt hand de lucht in*
*roept AYE!*
Moet ik mij nu zorgen maken?
Ik had een heel lang bericht geschreven, maar toen ik het herlas, bleek dat er helemaal geen rode draad in zat. Het ging over… niks. Dus heb ik het bericht gewist en schrijf ik in de plaats dit stukje. Het gaat evenzeer over niks, maar het is een stuk korter dan dat andere epistel. Zo bespaar ik jullie wat tijd.
Aan de hand van suggesties en wat rondsurfen op Bol, heb ik uiteindelijk het volgende lijstje opgesteld dat ik volgende keer ga meenemen naar de bib. Dit zijn -meestal- de nederlandstalige titels, voor hetzelfde geld lees ik ze in het Engels. Mij niet gelaten. Zolang ik maar leesvoer heb.
En daarmee kom ik wel weer een paar maanden toe, denk ik. Intussen zal de lijst ook wel een pak langer worden vermoed ik. Intussen zit ik toch al weer honderd pagina’s verder in De Onschuld van Tracy Chevalier. Waarvoor treinritten naar Het Vriendje al niet goed zijn.
Ik ben een kleine, gezellige dorpsbibliotheek gewend. Ik ga er al sinds ik net had leren lezen. Misschien daarvoor zelfs al. Ik was zo een van die kinderen die altijd aan het lezen was, eentje dat overal boeken mee naar toe nam. Soms stond ik meerdere keren per week in de bibliotheek om een nieuwe leesvoorraad in te slaan. Uiteraard was ik dan ook zo een van die kinderen die nog voor ze het eerste middelbaar hadden bereikt stiekem bij de volwassene afdeling boeken ging lenen. De bibliothecaressen kenden me maar al te goed daar. Als ik hen vroeg achter een bepaald boek dat ze nog niet in de rekken hadden, dan werd het enkele weken daarna aan mij overhandigd om als eerste te lezen. Ha! Jaja. De dorpsbibliotheek. Klein en gezellig.
De bibliotheek van Leuven daarentegen is groot. Gigantisch. Rijen en rijen en rijen boeken. En er staat een betaalautomaat zodat je je boetes en dergelijken onopgemerkt kan betalen. En alles wordt er gedaan met computers. Ja, want in dat kleine, gezellige dorpsbibliotheekje, daar hadden we nog papieren kaarten die werden afgestempeld. Lekker retro. In deze bib kan je dvd’s uitlenen en cd’s, begot! In dat kleine, gezellige dorpsbibliotheekje werd het allemaal beperkt tot boeken. Op de afdeling met prentenboeken kon je wat voorleescassettes vinden. Jaha, lekker retro hé?
Een gigantische bibliotheek, een belachelijk grote hoeveelheid boeken zomaar binnen handbereik. En toen wist ik niet wat te kiezen. Uiteraard. Als ik dat voor had in dat kleine, gezellige dorpsbibliotheekje, dan stapte ik op de bibliothecaresse af en vroeg ik: “Wat is er een goed boek?”. Ze kenden mijn smaak een beetje, wisten dat ik een voorkeur had voor historische romans en romans met een vleugje fantasie er in en iedere keer duwden ze een pareltje in mijn handen. Nu slikte ik, dwaalde ik tientallen minuten langs de rekken en besloot ik maar safe te spelen. Een boek van Tracy Chevalier dat ik nog niet heb gelezen en eentje van Paulo Coelho dat ik ook nog niet heb gelezen.
Dus, moest iemand zich per ongeluk geroepen voelen om boeken aan te raden, ga uw gang. Ik sta open voor suggesties.
Ik kwam gisteren te weten dat het vandaag Lichtmis is (of Mistlicht zoals collega Bart het zo mooi zei). Hoewel die feestdag mij vrij weinig zegt, iets met het lengen van de dagen geloof ik -wikipedia to the rescue-, is het blijkbaar de gewoonte om op die dag pannenkoeken klaar te maken. Nu ben ik niet diegene die aan veel Christelijke feesten meedoet, maar hey, als er pannenkoeken aan te pas komen, dan sta ik paraat met een pan. Elk excuus is goed om pannenkoeken klaar te maken. Huisgenoot M. at met veel smaak mee en huisgenoot H. besloot bijhorende smoothies te maken. Er werd gelachen, gebabbeld en gesmuld.
Aaah… Van mij zou het iedere dag Lichtmis mogen zijn. Of kerstmis. Of lichtmis met cadeautje. Of kerstmis met pannenkoeken. JA!