Verbeelding

Protected: Voor dat de bom valt

En het is weer van dattem – deel 2

Flashback naar gisterenavond – omstreeks 21u30

Ik kwam net uit de douche, liep rond in mijn slaap t-shirt en was nog wat aan mijn haar aan het frunniken, toen plots de bel weergalmde door het huis. Lime zat beneden met wat vrienden van haar. Zij was het eerste bij de deur. Ik spitste mijn oren, maar kon niet echt horen wie het was. Mijn voorgevoel zei echter meer dan genoeg. Enkele seconden nadat ik de deur had horen dichtslaan, brulde Lime mijn naam. “Uwen aanbidder was hier!” Dat was een duidelijke bevestiging van het voorgevoel. Ze had hem weten af te schepen, toch tijdelijk. Lang leve Lime! Maar ik wist dat hij zou terugkomen. Hij had haar gevraagd of hij later nog eens mocht terugkomen en daarop had ze geantwoord dat dat voor vanavond geen goed idee meer was.

Flashback deze avond – omstreeks 18u

Ik had met Manuel afgesproken om een hapje te gaan eten. Ik trok de deur achter me dicht en keek instinctief naar de kant die ik moest uitgaan. Daarginds in de verte zag ik een fietser… met een zeer herkenbaar truitje aan. “Oh shit,” dacht ik. Dus liep ik naar de overkant in de hoop dat hij me niet zou zien. Maar sja, uiteraard val ik een beetje op met mijn knalgroen jasje en rosse lokken. Eventjes wilde ik dat ik écht mevrouwtje theelepel was, zoals mijn baas me eerder op de dag had genoemd. Dan kon ik me piepklein maken en ergens achter een wiel van een geparkeerde auto verstoppen.

Hij kwam naast me fietsen en toen legde ik hem vriendelijk edoch kordaat uit dat hij misschien een verkeerd idee had gekregen. Buren, niets meer, niets minder. Eens ‘dag’ zeggen als we elkaar op straat tegenkomen, een praatje slaan over het weer, niet meer, niet minder. Niet aanbellen, niet afspreken, niet bellen. Buren. Hij leek het te begrijpen, hoewel hij zich er eerst nog even onderuit probeerde te wurmen met een speech over relaties en zo. Het Vriendje kwam toen even ter sprake en toen zei ik dat ik echt moest doorgaan. Laten we hopen dat de boodschap écht tot hem is doorgedrongen.

Buren.
De rest van de weg zat ik dan ook met de begin tune van Neighbours in mijn hoofd.

Zei er iemand Ikea Hack?

Ha! Ik ben zo klaar voor de zomer nu! Alleen nog een bloesje vinden dat bij dit rokje past. Dat lukt wel denk ik.

Smoothie!

Een van mijn favoriete plekjes om iets te gaan drinken in Leuven was de smoothiebar De Fiere Margriet. De bediening was zeer goed, de smoothies zeer groot en de ober stond altijd klaar met een grappige opmerking. Plus je kon er ongegeneerd van mensje-kijken doen aan de grote ramen. Ik ging er wel eens iets drinken met een vriendin of een enkele keer met Het Vriendje. Enkele weken geleden merkte ik dat de smoothiebar helemaal leeg stond. De toog was weg, de meubels waren weg en op het raam hing een groot papier met “Te huur” er op gevolgd door een telefoonnummer. Ik had gehoopt dat ik nog een hele tijd van hun heerlijke smoothies zou mogen genieten, maar dat is dus jammer genoeg niet het geval.

“Jammer dat het dicht is,” dacht ik toen ik er deze middag voorbij liep. “Ik kan nu wel een smoothie gebruiken op een warme dag als deze,”. Toen ging er plots een lichtje branden. Wat zeg ik? Lichtje? Nee, nee, er ging plots zo een groot licht branden waardoor alle voorbijgangers rondom mij verblind werden. Drie straten verder zagen ze nog steeds zwarte bolletjes voor hun ogen dansen. “Ik kan toch ook zelf smoothies maken,” bedacht ik me. Tuurlijk!

Dus gooide ik wat aardbeitjes, een banaan, wat melk en wat honing in de buik van Filip en liet hem alles mengen, want daar is hij heel erg goed in. Het resultaat was een overheerlijke smoothie die binnen de vijf minuten in mijn buik zat. Aaah… Smoothies, lekker én gezond. Hmmm… Ik denk dat ik er nog een ga maken.

Marie Antoinette

Misschien binnenkort eens uitvergroten, laten drukken en inkaderen om ergens op te hangen in mijn kamer. Marie Antoinette is wel een heel goed onderwerp om uit te werken in deze stijl. Eens zien of ik binnenkort de film ergens kan huren om daar dan nog wat inspiratie uit te putten.