Kinepolis Leuven & harige apenkloten

10

Al twee weken zitten Het Vriendje en ik te zeggen dat we zin hebben in een bioscoopavondje. Het eerste weekend, toen we met het plan kwamen opzetten, konden we niet meer gaan wegens omstandigheden en vorig weekend waren we in de woonplaats van Het Vriendje. Daar is een miniscuul klein bioscoopzaaltje en ze speelden er niets naar onze zin. Dus keek ik gisteren even op de site van Kinepolis om te zien of zij misschien iets beters in petto hadden.

De nieuwe Tim Burton 9 viel me meteen op op hun hoofdpagina. Een hoop stemmetjes in mijn hoofd begonnen meteen in koor “Hallelujah” te zingen. Ik ben best wel een Tim Burton fan, voornamelijk van zijn animatiefilms, en ik wist dat Het Vriendje die film ook wilde zien. Dus klikte ik verder naar de programmatie om te zien hoe laat de film zaterdag speelt in Kinepolis Leuven. Ik keek naar het schema en keek nog eens en voor alle zekerheid keek ik zelfs nog een derde keer. Maar niks.

Kinepolis Leuven speelt 9 gewoonweg niet.

*dramatische stilte*

De stemmetjes die even voordien luid “Hallelujah” hadden gezongen, begonnen nu verbaasd te mompelen. “Hoe kan dat nu?” “Een Tim Burton film niet spelen? Heiligschennis!” en er werd ook een beetje gevloekt. Dus keek ik naar de rest van de programmatie en constateerde dat Kinepolis Leuven eigenlijk een verborgen naschoolse opvang is: Mega Mindy (film speelt al 12 weken!), Harry Potter (10 weken), Ice Age 3 (ook 12 weken), Suske en Wiske (9 weken). Godverdomme, hebben ze daar nog niet door dat de vakantie gedaan is en dat zo’n films nu écht wel geschrapt mogen worden uit de programmatie om plaats te maken voor boeiendere films zoals bijvoorbeeld 9? Wie maakt die programmatie daar? Een mama van vijf kinderen die geen opvang vindt en dus haar kinderen maar iedere middag naar een van die films stuurt met een grote zak popcorn en een liter cola?

Intussen is het de derde keer al dit jaar dat Kinepolis Leuven mij zwaar teleurstelt. De eerste keer was toen ik “Coco avant Channel” wou gaan zien. Die bleken ze te spelen in alle mogelijke Kinepolis bioscopen: Brugge, Brussel, Antwerpen,… You name it. Maar in Leuven? No way José. Dus ben ik die maar in good ‘ol Studios gaan zien. Daarna was er het gedoe met de vrijkaarten voor Ghosts of Girlfriends Past, een film die slechts ZES dagen speelde in Kinepolis Leuven. Yup. Logisch. En dan nu dit. Hoe in fokking godsnaam kunnen ze een film van een van de grootmeesters der film van onze tijd niet spelen?! HOE? En gaan ze het ook in hun kop halen Alice in Wonderland niet te spelen?

Kinepolis Leuven zuigt gigantische harige apenkloten. Apenkloten zeg ik u. Dus een welgemeende “fuck you” in hun richting en vanaf nu is het alleen nog maar de Studios voor mij. Ze kunnen hun plakkerige vloeren hebben en hun veel te duur geprijsde tickets steken waar de zon niet schijnt.

17 September 2009

Boeken en zo

2

Tegen een boek zeg ik nooit “nee” dus link ik even naar een bepaalde post om kans te maken op het boek van ons Imke. Kwestie dat we mee zijn met heel het gebeuren hé. En ik denk dat er bepaalde huisgenootjes zijn die dat boek ook wel eens van naderbij wil bekijken.

Binnenkort: een kinderboek van mijn hand hé. Veel interessanter. Veel meer prentjes en zo. Tekst is zo overrated. ;)

17 September 2009

Beestje

2

Ik heb een vermoeden dat de spin die op de muur in het toilet op het werk zat, hier op de een of andere manier als inspiratie is gebruikt. Op de een of andere manier, zeg ik wel, want een spin met maar twee ogen en vleugels, mjah, dat zie je niet iedere dag vermoed ik.

beestje

16 September 2009

Stoffenspektakel

6

Stofjes, daar kan je nooit genoeg van hebben. Ik toch niet alleszins. Dus trok ik gisteren met de zus naar Antwerpen Expo om daar het stoffenspektakel te aanschouwen en duizenden stofjes te voelen en uiteindelijk met een aantal naar huis te gaan. Er zitten twee speciallekes bij. Het blauwe dat je achteraan op de foto ziet is knuffelstof. Echte knuffelstof. Geen fleece, geen vilt, maar knuffelstof. Daarmee wil ik al een tijdje experimenteren, maar nooit echt mijn zin gevonden in de plaatselijke stoffenwinkel. Het mosterdgele stuk stof is namaakleer en daar heb ik ook nog nooit mee gewerkt. Het plan is om er een tas uit te maken en ik zie dat serieus zitten. Het is vrij soepel, soepeler dan ik had verwacht. Ik ben benieuwd wat dat gaat geven. De andere stofjes zijn allemaal stukjes katoen met een leuk printje er op. Zeer geschikt voor konijnen en andere beesten en tassen.

stofjes

Nu nog ergens een hoopje tijd vinden om al die dingen te maken.

14 September 2009

En toen waren er resultaten

7

Ik zat op een bankje in het park toen ik de dokter belde om te vragen naar de resultaten van het bloedonderzoek. Na wat gerommel langs zijn kant, vond hij uiteindelijk mijn dossier en kon de resultaten aflezen. Hij ging het lijstje af. Hoeveel rode bloedcellen, goed. Hoeveelheid witte bloedcellen, goed. Mijn lever werkt goed. Mijn cholestrol is perfect. Dus dat was allemaal in orde. Feestje. Daarna ging hij over tot de vitamines en dergelijke.

Het eerste in het rijtje was ijzer. Nu weet ik dat dat bij vrouwen wel eens heel laag kan liggen… dankzij de maandstonden en net dat ijzertekort kan voor vermoeidheid zorgen. En als er iets mis zou zijn, dan had ik op een tekort aan ijzer gegokt of klierkoorts. Maar een tekort aan ijzer was het absoluut niet. Oh nee, meneer. De dokter noemde twee waardes waarvan de hoogste 150 of 175 was (mja, ik en getallen ook). Als je daar tussen zat, dan was het goed. Mijn ijzer gehalte lag op 215. “Mjah, dan kunnen we vermoeidheid door maandstonden ook uitsluiten,” hoorde ik de dokter aan de andere kant van de lijn zeggen. “HA!” dacht ik. “HA!”. Dat komt er van als je altijd alles op maandstonden wil steken!

De rest van mijn alfabet vitamines waren ook in orde en op alle mogelijke testen waarop mijn bloed was getest geweest in het labo, waaronder klierkoorts, kreeg ik een ‘negatief’ te horen. Conclusie: ik ben kerngezond… alleen een beetje moe. De dokter raadde me aan om wat vroeger mijn bed in te kruipen. Alsof half elf nog niet vroeg genoeg is. Misschien moet ik eens proberen om, zoals vroeger, na TikTak te gaan slapen. Misschien ben ik dan wat minder moe.

Op het moment dat ik belde, zat er een vriendin bij mij en zij, zijnde een even grote House MD fan als mezelf, begon meteen de resultaten te analyseren. Want wat was het dan wel? Zat het inderdaad gewoon tussen mijn oren zoals meneer Roeland zo mooi had geformuleerd? Ik heb een vermoeden wat het is en het heeft te maken met beweging. Lang leve een zittend beroep, zittende hobby’s en een zittend gat in het algemeen. Voor ik samen was met Het Vriendje, ging ik minstens een keer per week zwemmen. Tegenwoordig, als we naar het zwembad gaan, is dat om te ravotten op de glijbanen. Ik veronderstel dat ik tegenwoordig te veel mijn kopje gebruik en te weinig de rest van mijn lichaam en dat het daardoor nooit echt moe is, maar wel altijd zo een beetje… “ik doe wel niks maar ik ben toch bekaf” moe is. Je weet wel, zoals je tijdens een zeer lange vakantie kan hebben.

Conclusie:

  1. ik moet op de een of andere manier terug zwemmen in mijn “weekschema” zien te krijgen
  2. ik moet na TikTak gaan slapen
  3. ik kan bloed gaan geven bij het Rode Kruis of iets dergelijks want ik ben hyper gezond, heb te veel ijzer en ik heb een van de minst voorkomende bloedgroepen in België (yeah!)
12 September 2009
« Heden Verleden »