Verbeelding

#BGGD18

Het was lang geleden dat ik nog een keertje naar een Brussels Girl Geek Dinner was geweest. Meestal is het ergens in Gent of Antwerpen te doen en daar geraken na de werkuren én terug, is meestal niet al te evident. Brussel is wel doenbaar gelukkig. Als je dan ook nog eens met een paar ontzettend sympathieke en fijne mensen op de trein en metro kan zitten, sja, dan komt dat allemaal in orde.

En uiteraard een paar puntjes, want dat hoort er nu eenmaal bij

• Allemaal bekende gezichten terugzien en wat bijpraten. Tegen het begin van heel de blog award toestanden en zo zijn er toch wel heel veel nieuwe gezichten, maar zo ontdek je steeds nieuwe blogs en leer je de mensen erachter kennen. Zo was er Fielosophie. Toffe blog en een sympathieke meid.
• Warm. WARM. Wat zeg ik HEET.
• Ik betaalde de mevrouw aan de wc 35 cent in allemaal rosse centjes van 1 en 2 cent. Hehe.
• Knalroze Comic Sans op een groot scherm, ik denk dat ik voor de rest van mijn leven getraumatiseerd ben. Het zag er uit als een website uit de jaren ‘90. Misschien moest het aansluiten bij de jaren ‘80 look, maar hadden ze het verkeerde decennia gekozen?
• Over jaren ‘80 look gesproken: de mevrouw in het glitterjurkje had zo hard moeten winnen. Of Clo. Met haar geweldige schoenen.
• En oh ja, de film van de vorige Ladies at the Movies (The Ugly Truth) als titel van de presentatie laten staan is misschien ook niet heel erg slim. En misschien was het ook maar beter dat ik geen iphone of iets dergelijks heb, anders had ik twitter volgespamd over die presentatie. Andere mensen deden het in mijn plaats.
• Op de trein zitten met een vriendelijke conducteur die persoonlijk kwam melden dat we behoorlijk wat vertraging aan het oplopen waren. Maar het was gezellig op de trein. Veel gegiechel en zo. Toch uit onze hoek.
• Ik vrees dat Lucie de komende dagen met een héél slecht gelakte knalrode nagel gaat rondlopen en ik vrees dat ik daarvoor verantwoordelijk ben, voor dat slecht lakken. Ooit komt het goed hoor, tussen mij en het aanbrengen van make-up. Ooit.
• Shit. Veel talent. Op een groot scherm. Voor de rest was de film niet zo spectaculair, zeker niet om in de filmzaal te zien, maar boy, daar speelden een paar mensen mee in die film die het nog zeer zeer ver gaan brengen. Daarom niet persé in de filmindustrie.
• Een coole goody bag (maar uhm… twee plastic zakken van de Planet Parfum? He? Leeg? Zomaar? Om over uw hoofd te trekken als het opeens keihard begint te regenen en je geen paraplu bij je hebt?). En nog een dikke merci aan Daylah om uit te leggen wat dat vreemd haak-achtig ding was. Ik had dat nog nooit gezien.
• Yuy voor de cadeautjes die werden uitgereikt! Alleen jammer dat er geen tweede Hello Kitty Samsung gsm werd verloot. Ik ken anders iemand die daar wel heel blij mee zou geweest zijn.
• En oh ja, daarna gezellig door die storm naar huis wandelen samen met Lucie. Na een dikke twintig minuten stappen was ik doorweekt door de gietende regen. Doorweerkt tot op mijn ondergoed toe. Ik denk dat ik dat nog nooit heb meegemaakt.

Ons Clo heeft dat weer goed gedaan! Merci!

NaNoWriMo 2009

Het is binnen enkele weken weer zover: NaNoWriMo, National Novel Writing Month, die ene maand in het jaar wanneer je je opsluit in je kamer en schrijft, schrijft, schrijft, schrijft en nog meer schrijft tot je er bij neer valt. Vorig jaar nam ik al deel aan deze uitdaging en ik ben van plan dat dit jaar weer te doen en het nogmaals tot een goed einde te brengen. Een roman van vijftigduizend woorden in een maand schrijven, het lijkt onbegonnen werk, maar het is eigenlijk eenvoudiger dan het klinkt… Toch als je een plot hebt waarmee je alle kanten uit kan. Ik ben er vorig jaar in geslaagd het aantal woorden bij elkaar te krijgen en dat terwijl ik even doodleuk een weekje in Praag heb doorgebracht waar ik geen een enkel woord heb neergepend.

Vorig jaar was het een semi-biografisch-chicklit-romantische-toestand-geval. En hoewel ik de vijftigduizend woorden heb gehaald, is het verhaal nooit afgeraakt. Dat is uiteraard het gevaar van een maand lang niets anders te doen dan schrijven. Na een tijdje ben je het wel eventjes beu. En komaan, chicklit-romantische-toestanden, daar zijn er al meer dan genoeg van. Dus dit jaar wordt het iets anders. Iets helemaal anders. Ik ga mij wagen aan sci-fi.

Ik herhaal het even zodat jullie het kunnen laten bezinken: ik ga mij wagen aan sci-fi. Science fiction. Je weet wel, aliens, ufo’s, laserpistolen, dat soort toestanden.

Er zit een verhaal in mijn hoofd dat eigenlijk voornamelijk getriggered werd door enkele gebeurtenissen in de actualiteit. Dus het speelt zich af in de nabije toekomst. Het verhaal begint in februari 2010 en loopt verder tot het einde van dat jaar. Zo ver ben ik al. De grote lijn van het plot is er, maar voor de rest heb ik nog geen personages, nog geen overzicht van wat er per hoofdstuk gebeurt,… Maar daar maak ik mij allemaal eventjes geen zorgen over. November is nog ver weg en vorig jaar heb ik daar ook niet al te veel tijd in gestoken.

Voor zij die ook wat schrijfkriebels hebben, check de site voor meer informatie. Uiteraard zullen er hier af en toe wel wat updates verschijnen, maar net als vorig jaar plaats ik mijn verhaal hier niet tenzij ik er tweehonderd procent tevreden over ben (ha, alsof dat ooit gebeurt! ).