En toen had ik een printer

2

Ik droom al lang van een printer. Een bepaalde printer om correct te zijn namelijk de Canon Pixma ip4700. Waarom die? Dubbelzijdig printen uiteraard! Maar toen ik onlangs naar de computerwinkel ging, bleek de printer niet meer in voorraad te zijn. Drama! En toen we vorige week even tussendoor een wasmachine gingen kopen, toen bleek dat ze bij de Vandenborre dat model nog wel in hun toonzaal hadden staan, maar niet meer in voorraad hadden. Ik heb meerdere malen gevloekt, want eens ik iets in mijn hoofd haal, dan moet en zal ik er alles aan doen om dat te verwezenlijken. En ik wilde die printer en geen andere. Want blijkbaar zijn er niet veel printers die dubbelzijdig printen en die ook nog eens aparte inkt cartridges hebben en die cd’s en dvd’s kunnen printen en die er leuk uitzien.

Dus besloot ik die printer maar online te bestellen, want op Pixmania was hij nog wel in voorraad! Ha! Ik bestelde hem zaterdag, woensdag werd mijn aankoop bevestigd en gisteren stond er een mannetje van de koerierdienst aan de deur met de printer. Stiekem had ik gehoopt dat dat ging gebeuren, anders had ik moeten wachten tot na het weekend om er mee te beginnen prutsen. In no time was de printer klaar om zijn ding te doen en drukte ik mijn eerste documentje af.

En nu kan ik niet stoppen met denken aan de dingen die ik allemaal kan doen nu ik een printer heb. Ik heb nog nooit een printer gehad. Een eigen printer. We hadden er thuis wel een, maar die werd voornamelijk gebruikt om opstellen, eindwerken en later, tijdens de jaren Journalistiek, artikels uit te printen. Echt prutsen heb ik er nooit mee gedaan. Maar nu… boy oh boy! Ik heb onlangs paper toys leren kennen en ik kan niet wachten om mijn creativiteit daarop te laten botvieren. Ik kan illustraties op lekker dik papier uitprinten, in een mooi kadertje steken en cadeau doen. Ik kan mijn eigen kaartjes printen. Ik kan opensource naaipatronen printen (want ja, dat bestaat!).

Met andere woorden: ik ben een heel blij meisje momenteel.
*aait haar printer*

30 April 2010

Schol!

3

Niets beter op een dag als deze als een goede, koude smoothie. Men neme een zestal veel te dure aardbeien, een ietwat overrijpe banaan, een beetje melk, een beetje fruitsap en een eetlepel honing. Men werpe dit allemaal in de blender. Men blend het geheel. Men neme een foto van het geheel. Men drinke. Easy peasy en zo lekker.

28 April 2010

Er zijn zo van die dagen…

2
  • waarop je nog geen kwartier uit bed bent of al drie dingen op de grond hebt laten vallen. Onhandigheid ten top.
  • waarop je, omdat je net iets te hard aan het dromen bent, de file voor jou niet echt ziet en daarom heel hard moet remmen, waardoor je de remkabel van je fiets met brute kracht overtrekt…
  • waarop je toch besluit naar je werk te rijden met die kapotte fiets. Voorzichtig. De achterrem werkte nog.
  • waarop je een bepaalde fietsenmaker in Heverlee vervloekt omdat hij alleen nog maar fietsen herstelt die hij heeft verkocht
  • waarop je gelukkig dankzij het internet een andere fietsenmaker met de klinkende naam Dokter Velo vindt in de buurt
  • waarop je hard hard hard werkt zodat je op tijd kan doorgaan om je fiets binnen te brengen bij die boven vernoemde fietsenmaker
  • waarop je heel heel heel voorzichtig naar die fietsenmaker fietst
  • waarop je aangenaamd verrast bent als die sympathieke fietsenmaker laat weten dat je binnen een halfuur je fiets opnieuw kan komen halen
  • waarop je van dat halfuurtje tijd gebruik maakt om eens een vitamine supplement te gaan halen bij de apotheker, want die smoothies, die doen precies hun werk toch niet meer zo
  • waarop je nog aangenamer verrast bent als al dat gerepareer je geen stukken van mensen kost
  • waarop je gezwind terug fietst naar huis

En uiteraard zijn die dagen meestal maandagen. Uiteraard. Alsof maandag nog niet de meest verschrikkelijke dag van de week is. Pfff. Maar eind goed, al goed. Morgen is er weer een nieuwe dag, hopelijk zonder bezoekjes aan de fietsenmaker of overgetrokken remkabels.

26 April 2010

Ceylon jurkje – deel 1

5

Dingen die ik vandaag leerde:

  • allemaal Engelse naaitermen: edgestitch, notches, gathering,…
  • rimpelen. Stof. Niet mijn eigen huid.
  • Focus! Focus! Focus!
  • mouwen insteken. Er moest even een tutorial op YouTube worden bijgehaald, maar… het is gelukt
  • dat geduld hebben echt wel een schone deugd is
  • dat waar een wil is écht wel een weg is
  • en dat ambitieus zijn en een beetje boven je niveau werken je heel wat dingen kan laten bijleren
  • dat ik mijn potje met naalden best niet op de rand van mijn tafel zet, want in al mijn lompigheid kan ik dat potje wel eens omver duwen

Met andere woorden: de testversie van het Ceylon jurkje was vrijwel een succes. Het jurkje is nog een beetje te breed aan mijn borsten (blijkbaar is het patroon eerder voor C cups gemaakt en niet voor B cups, laat staan A cups), dus daar moet ik nog eens naar kijken om te zien of ik er niet iets op kan vinden. Een borstvergroting is niet meteen een optie.

Binnenkort, als de testversie is gefinetuned, nog eens langsgaan bij de stoffenwinkel op zoek naar een fijn stofje in een mooie kleur. Ik ben aan het denken in de richting van oker ofwel iets pistache groen achtig of eender welke tint die tussen geel en groen ligt. Dat lijkt me wel wat. Ik zie een oker jurkje wel zitten. Eens ik de stof heb, ga ik proberen het jurkje af te hebben tegen 22 mei. Dan zijn we uitgenodigd op een trouwfeest en het zou geweldig zijn moest ik daar in dit jurkje naar toe kunnen gaan.

In ieder geval: ik had verwacht dat dit veel moeilijker zou zijn. Heel wat moeilijker. Niet dus. Maar mij hoor je daar niet over klagen. Nope. Mij niet hoor. Als u mij nu wil excuseren, ik ga nog even in de spiegel giechelen om die vrijwel perfecte pofmouwtjes. :D

25 April 2010

Over maag-darmontstekingen en speldenkussens

2

Je hebt ziek zijn, een griepje, een blaasontstekinkje, zoiets in die aard. En je hebt een maag-darmontsteking. Een wereld van verschil. Daar waar ik vorige maand tijdens mijn ziek zijn nog wat kon prutsen met vilt, ging er deze keer helemaal niets meer. Jawel, dames en heren, geliefde lezers, in minder dan een maand tijd was ik nog eens ziek. Ik heb mijn eigen lichaam zwaar vervloekt, maar de dokter zei iets van vermoeidheid en sneller ziek worden. Meer rusten is dus de boodschap, hoewel dat voor mij alles behalve makkelijk is.

Neem nu deze avond. Ik voel me nog een beetje slappekes, waarschijnlijk door nog steeds een tekort aan belangrijke voedingsstoffen, en toch ben ik weer tegen tweehonderd per uur aan het gaan. Rustig aan staat precies niet echt in mijn woordenboek. Plus, donderdagen zijn mijn knutselavondjes. Dan eet ik snel iets kleins en werp ik mij meteen in de actie. Deze avond stonden er twee dingen op het programma. Eén: een speldenkussen maken. Ik had een leuke tutorial gevonden die ik wel eens wilde uitproberen. Het was poepsimpel en het resultaat mag er wezen. Misschien maak ik ook wel een echte kussenvariant hiervan.

Twee: de patroononderdelen van het Ceylon jurkje die ik in het weekend zorgvuldig had overgekalkeerd uitknippen, alles overtekenen op prutsstof en die stukken ook al uitknippen. Ik en knippen gaan normaalgezien alles behalve goed samen, maar vanavond leek het geen moeite te zijn. Alle onderdelen zijn uitgeknipt en alle symbooltjes zijn correct over genomen. Hoera! Ik moet mezelf inhouden om niet meteen alles in elkaar te zetten. (En ja, ik ben me er volkomen van bewust dat het zeer ambitieus is om na slecht één kledingstuk te hebben gemaakt, meteen aan het Ceylon jurkje te beginnen, maar wie niet waagt, niet wint, nah).

Maar ergens is er een stemmetje in mijn hoofd dat aan het brullen is dat het nu wel genoeg is geweest en dat ik even moet rusten, omdat ik anders weer volgende maand ziek zal zijn en daar heb ik, mijn lieve lezertjes, absoluut geen zin in. Voordeel van maag-darmontsteking is en blijft uiteraard wel dat er een paar kilo’s verdwijnen. Mwahaha. Ik was aangenaam verrast toen ik deze ochtend op de weegschaal ging staan. Zag ik maar iedere dag dat getal.

22 April 2010
Verleden »