Daar lig je dan in je zetel wat naar het plafond en de rest van de kamer te staren met een lijf dat alles behalve in orde is. En het enige waar je aan kan denken is: “Man, ik moet die plant dringend eens in een nieuwe pot steken, want dat arm schaap zit nog altijd in een oude yoghurtpot en dat terwijl hij/zij me zo’n prachtige bloemen geeft om naar te kijken,”. Schande! Daar moet iets aan gedaan worden.

Maar eerst nog een dutje. Of twee.

Combineer deze post met deze post en dan weet je min of meer hoe laat het is. Het kriebelde. Het kriebelde zo hard. Mijn innerlijke fangirl werd aangestoken door de kwaliteit van die Black+Blum Lunch Pot. Plus ik wilde een mooie, handige doos om slaatjes mee naar het werk te kunnen nemen. Op datzelfde moment dat ik naar dozen aan het rondkijken was, hield Kudzu -10% korting op hun volledige gamma. Tsja. Dat moet je mij geen twee keer zeggen. Ik ben dus nu ook de trotse eigenares van de Box Apetit. Woensdag werd de bestelling geplaatst, zaterdag belde de postbode al aan met mijn pakketje. Een geluk dat ik vroeg wakker was. Yeah!

Het voordeel aan de Box Apetit is, dat het een goede grote doos is, dus een slaatje past er perfect in, want dat is nogal voluminieus. Er is een apart bakje voorzien voor dressings en sausjes, zodat je die pas over je slaatje giet als je begint te eten, waardoor je sla niet plat wordt. En er is nog een apart bakje voor mijn teergeliefde babyworteltjes. Of fruitjes. Maar toch liever babyworteltjes.

Samen met de Box Apetit kreeg ik ook het ingenieuze lunchzakje van Black+Blum. Het is helemaal op maat van de Box Apetit gemaakt. De zijnaden zijn gemaakt met velcro, waardoor je de zak kan opentrekken en kan gebruiken als placemat of je kan er op aan zitten zodat je geen nat achtersteven krijgt tijdens het picknicken. Die mannen van Black+Blum, die weten waar ze mee bezig zijn.

Nu nog de Bento Box en het bijhorende kookboek en dan kan ik mijn innerlijk fangirl het zwijgen opleggen.

Voor de geïnteresseerden: de Box Apetit kost bij Kudzu €19,95. 1% hiervan gaat naar een goed doel naar keuze! Tot en met 31 januari kan je nog genieten van 10% korting op alle producten dankzij de kortingscode koopjes12. En je kan er met ecocheques betalen. Dus als je er daar nog een paar van hebt rondslingeren en je weet niet wat er mee te kopen… Denk dan eens aan mij. En die Bento Box. In het groen. Alsjeblieft. Dankjewel.

Geraldine

Maar! MAAR! Binnenkort trekken we er opnieuw naar toe. Jawel. De mama van Het Vriendje en haar partner verloofde (hihi) gaan trouwen en ze doen dat in Zweden omdat ze daar een pracht van een huisje hebben staan. Het is de ideale locatie voor een bijzonder trouwfeest. Rustig, aan een meertje, middernachtzon, euleunden,… Oh! Het gaat geweldig worden! Dat voel ik nu al aan mijn kleine teen!

Het Vriendje en ik zijn intussen vage plannen aan het maken om een road tripje richting Zweden te maken. We zouden in het heen gaan alle tijd van de wereld nemen en regelmatig stoppen. Een tussenstop in Groningen, een tussenstop in Hamburg (en daar dan een hamburger eten, nummertje 34 op de Life List!), een tussenstop in Malmö, een tussenstop in Götenborg,… Natuurlijk is het perfect mogelijk om dat zonder al die tussenstops te doen. Of om met het vliegtuig te gaan, want vanuit Charleroi kan je zo naar Zweden vliegen met Ryan Air. Maar ik zie al eens graag een stukje van de wereld, ook al ligt dat stukje wereld vlakbij ons kleine landje. En hey, we hebben een nieuwe, hetzij tweedehands, auto die eens aan een serieuze test mag onderworpen worden.

In het terugkomen zouden we dan weer opteren voor een week platte rust ergens in Zweden, Denemarken of Duitsland. Het zijn allemaal nog vage plannen, maar ik kijk er al ontzettend naar uit. En daarna, beste Geraldine en Katrien, zal ik jullie waarschijnlijk iets meer kunnen vertellen over Zweuden. Beloofd!

Dus lieve lezertjes, waarover zal ik eens schrijven? Onderwerpen voor potentiële blogberichten, vragen die je altijd al wilde stellen, berichten uit het verleden waar je je van afvraagt “hoe is dat nu eigenlijk afgelopen?” en dergelijke zijn meer als welkom in de reacties of via e-mail naar zij at verbeelding dot org. Laat u gaan, zou ik zeggen!

Ik schreef een tijdje geleden al dat ik mijn design was beu gezien. Zo gaat dat nu eenmaal. Dagen aan een stuk geef ik websites vorm, maar mijn eigen website in een nieuw jasje steken? How maar. Ik ben namelijk mijn lastigste klant. Nooit tevreden, altijd maar meer willen en beter, dat soort dingen. Jullie willen niet weten hoeveel blogdesigns er de afgelopen jaren in de prullenmand terecht zijn gekomen.

Maar toen kreeg ik opeens een idee om heel eenvoudig met icoontjes te werken voor mijn categoriën. Meer moest het niet zijn. De icoontjes en voor de rest een strak en sober design. That’s it. Zelf ben ik blij met de verandering. De foto’s en de teksten staan centraal en de icoontjes die hier en daar opduiken zorgen voor een klein grafisch elementje.

En ik nam eindelijk eens de tijd om de “over Kathleen” pagina aan te passen. Blijkbaar had ik die pagina al drie jaar niet meer aangepast, want daar was ik nog steeds 23. Ha! Het was dus de hoogste tijd voor verandering!

Samen met Het Vriendje dokterde ik een eetplan uit, waarbij we sommige avonden te veel koken en dan de overschotjes meenemen naar het werk. De volgende avond kunnen we dan bokes eten, wat uiteraard minder tijdsintensief is als een hele maaltijd koken, waardoor er meer tijd vrij komt om allerlei andere zaken te doen. PLUS… een warme maaltijd het ‘s middags zorgt er voor dat ik gedurende een langere periode meer energie heb. Woohoo!

Een van de dingen die op mijn kerstlijstje preikte was de Lunch Pot van Black+Blum. Ook de Bento Box en de Box Appetit van hetzelfde merk konden me zeker wel bekoren, dus ook zij verschenen op het lijstje. Het was de broer die me de Lunch Pot gaf. Lang leve de broer! Intussen is het handige lunchsysteem in gebruik genomen en het doet dat goed. Ik ben vooral blij dat het zo stevig is en dat alles goed afsluit. Aangezien ik met de fiets naar het werk ga en de Lunch Pot vervoer in een Eloleo zakje dat los aan mijn stuur hangt, moet het wel tegen een stootje kunnen.

En de spork die er bij zit… Die is gewoon bangelijk! Sporks zijn de max, joh!

Gisterenavond besloten we nog eens een aflevering te zien. Een jonge vrouw die uit een lift stapte en gevolgd werd door een oudere man, zo begon het. Het zei me toen nog niets. Pas toen de jonge vrouw terug in de lift stond en de man uitstapte waarbij alle andere mensen in de lift in zwart-wit werden gereflecteerd behalve hijzelf.
“Oooh!” riep ik terwijl ik wees naar de televisie en met de andere hand wapperde, “Oooh! Dat is die lift die gaat neerstorten!”
Yup. Die aflevering herinnerde ik me nog. Het begin alleszins. En de beelden van de neerstortende lift. Die aflevering heeft lang nagezinderd. Dromen over neerstortende liften en zo. Een tijd lang enkel met de trap gaan en zo. U weet wel, dat soort dingen. Toen de lift opnieuw de grond raakte op het scherm en de liftdeur een beetje openging, moest ik weer even slikken.
“Ik denk dat ik de komende week even de lift niet meer ga nemen,” zei ik tegen Het Vriendje.

Liften. Eigenlijk zijn dat toch maar enge dingen. Vooral omdat er nu al zeker twee weken het volgende bordje in onze gang op de verwarming ligt. U zou toch voor minder even de trap nemen, niet?

De deze-doe-ik-honderd-procent-zeker-doelstellingen

• Fanny&Laura to the next level
  Ik denk dat 2012 een beetje het jaar van Fanny&Laura gaat worden. 2011 was de opstart en de weg een beetje zoeken. Ik heb duizend en één ideeën wat ik met de site nog allemaal kan doen, welke producten ik nog allemaal kan maken en wat ik nog allemaal kan aanbieden van diensten.
• Een workshop geven
  Dit past eigenlijk een beetje bij het vorige puntje. Momenteel is het allemaal nog heel vaag. Er is geen thema voor de workshop, geen locatie,… Niks eigenlijk. Alleen nog maar de goesting om een kleine groep mensen iets aan te leren.
• Zelfgemaakte kleren voor trouwfeesten
  Er staan een paar trouwfeesten op de agenda dit jaar, waaronder een trouwfeest in Zweuden. Een heus treuwfeust dus! Voor die trouwfeesten wil ik graag een paar mooie jurkjes in elkaar steken.
• Macarons maken
  Potdekke, dat staat nu al zo lang op mijn “eens te proberen in de keuken” lijst (ik kreeg voor kerst 2010 er zelfs een boek over van mijn zus), maar ik doe het nooit omdat het zo’n precisiewerk is. Bij het woord “precisiewerk” alleen al, moet ik de neiging onderdrukken om niet gillend weg te lopen. Maar macarons zijn zo lekker. Zo. Lekker.
• En uiteraard verder werken aan de Life List

De misschien-doelstellingen.

• Een 5k lopen
  Wat dus ook wil zeggen dat ik terug moet beginnen lopen. Om eerlijk te zijn, ik hou ontzettend van lopen, maar op een bepaald moment ben ik gestopt omdat het allemaal even te druk en te chaotisch werd. Plus helemaal alleen gaan lopen in donkere, verlaten dreven en bossen, dat sprak me ook niet meteen aan. Ik vermoed dat als ik nu terug zou beginnen met Start2Run dat ik dan weer bij les 1 zou moeten beginnen. Sja. Maar dus, zo een 5k lopen, dat lijkt me wel eens leuk om te doen. Dwars door Mechelen of zo.
• Iedere maand een kledingstuk maken
  Deze valt dus duidelijk onder de “hoe de fok ga ik daar ooit genoeg tijd voor hebben?”. Ik heb heel veel patroontjes rondslingeren van kleren die ik nog graag zou maken. Ik begrijp nog steeds niet hoe de dames van The Sew Weekly er in slagen om iedere week gedurende 52 weken een kledingstuk te maken. Iedere maand lijkt me al moeilijk! Vooral als je geconfronteerd wordt met knoopsgaten en zo. *bibber*
• Huisjes kijken
  Op het gemakske. We wonen nog altijd graag in ons appartementje, lekker dicht bij ons werk en zo, maar een eigen huis, dat heeft toch ook zo zijn voordelen. In maart 2013 wonen we hier drie jaar en dan zouden we in principe uit dit appartement kunnen gaan. Moest er tegen dan iets interessants onze weg kruisen, sja…
• Prutsen
  Ik ben een prutser van nature. Ik leer al prutsend en ontdek nieuwe dingen al prutsend. In 2012 wil ik graag wat meer prutsen om zo bijvoorbeeld tot nieuwe Fanny&Laura producten te komen of vreemde smaakcombinaties die toch verbazend goed samen gaan te ontdekken in de keuken. Niet echt een “meetbare” doelstelling, maar toch iets waarvan ik op het einde van het jaar zal kunnen zeggen of het is gelukt of niet.

Voila, dat zijn ze zo’n beetje. Hoe zit het bij jullie? Zijn er bepaalde zaken die jullie willen bereiken in 2012?

• Twee weken genoten van de rust in in the middle of nowhere in Denemarken en een paar daagjes Parijs gedaan. Aaah, vakantie, altijd leuk.
• Eindelijk de knoop doorhakken en zelfstandig in bijberoep worden. Ik ben nog altijd mijn weg er een beetje mee aan het zoeken, maar het gaat de juiste kant uit.
• Ons bed. We investeerden in een goedkope frame van de IKEA, maar onze matrassen zijn echt het einde. Ik slaap dus tegenwoordig als een roosje.
• Mijn grootste verslaving onder controle krijgen. De pot choco die op 13/12 ons huis binnen werd gebracht door Het Vriendje, is pas sinds vandaag officieel leeg.
• Ik las 34 boeken en ben momenteel in nummer 35 bezig.
• Van Katoen: wat heel klein begon, begint nu serieuze proporties aan te nemen. Het is leuk om te weten dat er heel wat geld wordt ingezameld door naaiende dames.
• Om mijn naaisels wat beter te maken, begon ik naailes te volgen. Kwestie van zo technieken en dergelijken te leren die ik niet door gepruts zou leren. En ik heb gemerkt dat het echt wel iets uithaalt, die lessen.

The Bad

• Gedurende vijf maanden iedere dag diarree hebben is niet bepaald aangenaam. Als er dan ook niets te vinden is aan het lijf… sja… Dan vloek je al eens. Sinds een paar maanden is het trouwens opeens gestopt. Zomaar. Dus dat is wel goed.
• Veel ziek zijn in het algemeen (schreef ze terwijl ze nogmaals wat fluimen los rochelde en wat fluogroen snot uit haar neus druppelde). Ik haat ziek zijn. Blegh.

De doelstellingen voor 2011?

• Een bed kopen. Done and done. Zalig bed.
• Op reis gaan met Het Vriendje. Een keer naar Parijs voor een paar dagen en een keer naar Denemarken voor twee weken. Done and done.
• Verwatering tegen gaan. Dat kon ietsje beter, vond ik zelf.
• 10in11. Bwah. Zie hieronder en oordeel zelf.
• Vijf kilo’s afvallen. Tegenover het begin van vorig jaar ben ik er twee kwijt die er af blijven. ‘t Is nog altijd niet mijn ideale gewicht, maar soit. Dan moet ik maar niet zo’n boefferke zijn.
• Verder werken aan de Life List. Zie hieronder.

De Life List in 2011

• 28: zelfstandige in bijberoep worden
• 33: een croissant eten in Parijs
• 53: meter worden (van Jeroen, mijn allerschattigste neefje)
• 61: leren zeefdrukken
• 105: Motieven voor op stofjes ontwerpen

10 in 11
Er was ook 10in11. Ik begon goed, maar verloor dan een paar maanden interesse in naaien, wat mijn lijst uiteraard niet ten goede kwam.

• Jongenshemdje leren maken. Done and done
• Een jurkje maken voor mezelf dat als gegoten zit. Done and done
• Gordijnen voor in de hobbykamer. Check
• Een zomerjurkje maken gebasseerd op een jaren 50 patroon. Tsja… zomerjurkjes waren niet echt van doen tijdens de kutzomer van 2011, dus… dat is er niet van gekomen.
• Een giga-knuffel maken die minstens een meter lang is. Niet gedaan. Helaas. Ik wil dit wel nog altijd doen.
• Een hemdje maken voor mezelf. Work in progress. Ik moet de mouwen nog inzetten, knoopsgaten maken en knopen aanzetten. Op zich niet meer zo heel veel werk, ware het niet dat ik al-tijd tilt slaag op die fokking knoopsgaten.
• Mijn zus blijven aanmoedigen om te naaien door zelf naaimiddagjes met haar te organiseren. Wel. Twijfelgeval. Door bepaalde kleine, onnoemelijk schattige baby’s is dat er niet meteen van gekomen, maar ze heeft bijvoorbeeld wel mijn overlock twee weken geleend terwijl ik in Denemarken zat. We zijn ook een keer door haar stoffenvoorraad gegaan om aan ieder stofje een project te hangen. En uiteraard heb ik haar op sleeptouw genomen naar het Stoffenspektakel. Geen naaimiddagjes, maar wel naaigerelateerde dingen dus. Twijfelgeval. Wat zegt de jury? Geraldine?
• Deze muts maken. Gemaakt en nooit gedragen.
• Een hemd maken voor Het Vriendje. Opnieuw: work in progress. Knoopsgaten en zo. U weet wel.
• Stof ontwerpen en laten drukken bij iets Spoonflower-achtigs. Done. Done. And done.

Dat zijn vijf volledige items. Twee halve items. En een twijfelgeval. Bwah. Dat valt wel mee, niet? In principe zou ik die twee halve items nog kunnen afwerken, maar dan moet ik mij eerst even over mijn knoopsgatenfobie zetten en ik vrees dat ik daarover iets langer dan twee dagen zal doen. Ahum.

Al bij al was 2011 een vrij gewoon, maar druk jaar. Geen al te hoge hoogtepunten, geen al te diepe dieptepunten. En dat is wel ok voor mij. Daar kan ik mee leven. En in 2012 zie ik wel weer wat er op me af komt.

Ik vraag me nog steeds af hoe het opeens al december kan zijn. In mijn hoofd is het nog steeds september of hooguit begin oktober. Ik lijk een paar maanden te missen. Maar nee, het is wel degelijk december. Onze mini-kerstboom staat er. De pakjes liggen er onder. Er moet nog een dessert in elkaar geflanst worden voor het feest van morgen. Nog geen sneeuw. Dat niet.

Over ietje meer dan een week is het 2012. Een nieuw jaar. Een nieuwe start. Ik heb het gevoel dat ik nog zoveel moet doen voor het einde van het jaar. Nog zo veel. De to-do-lijst wordt hier iedere dag wat langer. Maar weet je wat, laat ik dat even allemaal negeren en gewoon genieten van de komende dagen. Lekker eten, fijn gezelschap, kadootjes. Yup.

Wat ik dus eigenlijk wil zeggen, hoewel ik nog niet honderd procent mee ben, is: fijne feestdagen, lieve bloglezertjes! Geniet er van!