Zo. Het is gebeurd. Eindelijk! Een paar maanden geleden contacteerde Hippo Vintage me via Etsy om te vragen of ik misschien niet geïnteresseerd was een paar knuffels te verkopen in hun winkel. Uiteraard zei ik geen ‘nee’. Vandaag trok ik gewapend met zes kleurrijke beestjes richting Parijsstraat. Vier van de monsters zullen nu enkele nachten logeren in de winkel. Drie maanden aan een stuk. Tenzij iemand besluit hen een nieuwe thuis te geven.

Foto: Bunker

Ik ben benieuwd wat het gaat geven. Ze staan op ongeveer dezelfde prijs als een echte knuffel in een speelgoedwinkel. Ik weet eigenlijk niet of iemand zoveel geld wil geven aan een zelfgemaakte knuffel. Goed, ze zien er leuk uit, maar… Sja. We blijven realistisch he. Maar het is gewoon leuk om te weten dat het daar ergens in dat winkeltje gaat staan en dat er mensen naar die knuffel gaan kijken, ze gaan vastnemen en misschien gaan kopen.

Voor zij die het zich afvragen: ik werk dus vanaf nu onder een andere naam. Ik heb Pompidom geschrapt. Vanaf nu is het Fanny&Laura. De mensen die het labeltje zien zijn er vrij enthousiast over het design en ze worden nog enthousiaster als ik hen uitleg wat die twee namen voor mij betekenen. Laura was de mama van mijn papa, mijn grotemoe. Al mijn knuffels, tassen,… worden gemaakt op het naaimasjien dat ik van haar heb overgenomen, de trouwe Gabriel. Fanny was de mama van mijn mama, de oma die onlangs overleden is. Ik vind het nog steeds verschrikkelijk dat ze gewoon nooit mijn knuffels heeft kunnen zien. Zij maakte zelf ook af en toe knuffels en die ene keer dat ze het rokje zag dat ik had gemaakt, vond ze het super dat ik ook was beginnen naaien. Later heeft ze me nog het “Het Leerboek der Naaikunst” gegeven en dat boek wordt af en toe eens opgeslagen om iets uit te pluizen. Dus ja, een kleine eerbetoning aan twee prachtige dames en zo leven ze ook verder.