Enkele dagen geleden zat ik voor me uit te staren terwijl Het Vriendje nog een boterham achter de kiezen liet verdwenen. Die boterham had niets te maken met de mijmeringen in kwestie. Het Vriendje ook niet. Ik was aan het denken aan vroeger, hoe ik toen echt iedere dag iets blogde. Over dingen die ik had meegemaakt op de bus en trein, aangezien ik toen iedere dag het openbaar vervoer nam en over willekeurige bedenkingen bij mijn wonderbaarlijke bestaan. Mijn blog is een heel ander blog dan het toen ooit was. Het dagelijkse aspect is al volledige voltooid verleden tijd (vorig blogbericht was zes dagen geleden). Ook het spontaan vertellen over allerhande zaken is heel wat minder geworden aangezien ik weet dat er hier heel wat mensen uit verschillende delen van mijn leven meelezen. Zelfcensuur en zo.
Ik steek de schuld van die mijmeringen en bedenkingen volledig op Lilith, trouwens. Zij schrijft nu mooi iedere dag een leuk stukje met een foto er bij en dat is pure entertainment voor mij. Als ik mijn feedreader open en zie dat er een stukje van haar staat of een paar van die andere bloggers die er nog in slagen iedere dag een boeiend stukje te publiceren, dan word ik spontaan zeer vrolijk.
Gisteren zag ik dan bij Gwendolyn een stukje verschijnen over 7 dingen die zij leuk vindt aan blogs. De laatste zin van haar blogje was “Just enjoy what you’re doing!“. Logisch toch? Ik liet het onlangs ook nog ergens achter als reactie op een stukje van een blogster die schreef dat ze even een break wou van haar blog omdat het niet meer leuk was. En eigenlijk, eigenlijk zit ik in het zelfde schuitje. Ik schrijf graag. Dit is mijn uitlaatklep. Ik weet dat Jan en alleman meeleest, maar dat wil daarom niet zeggen dat ik geen belevenissen uit mijn wonderlijke bestaan meer mag vertellen, toch? Of gewoon dingen die mij interesseren, maar daarom jullie niet zozeer?
Langs de andere kant… Het hoogtepunt van mijn dag was dat mijn ketting van mijn fiets lag toen ik wilde vertrekken aan het werk en ik die er terug hebben kunnen opleggen omdat ik heel subtiel een stukje van mijn kettingkas heb thuisgelaten. Ha! En voor de rest zou ik niets kunnen bedenken om te vertellen omdat ik een beetje moe ben. Maar mijn stream of conciousness werkt anders nog wel vrij goed, moest jullie dat nog niet gemerkt hebben.
Misschien moet ik terug het openbaar vervoer gaan nemen. Dat zorgde altijd voor interessante verhalen. 
) en ik heb het ook een beetje moeilijk met zo ver in de toekomst te denken (gaat de wereld niet vergaan in 2012 anyway?), maar blijkbaar is het iets interessants om te doen (iets met aftrekbaar van belastingen). Dus… daarover ga ik mij informeren en eens zien of dat voor mij interessant is, hoe dat allemaal in zijn werk gaat, etc. Waar een mens allemaal al niet moet aan denken seg.