En zo ziet een gevulde Box Apetit er dan uit. De inhoud? Een lekker Waldorf slaatje: sla, spinazie, blokjes kalkoenfilet, okkernoten en stukjes appel. In het sauspotje zit een heerlijk, zelfgemaakte yoghurtdressing.
Boterhammen? Voor lunch? Ha! Zo 2011. 
Ik ben sinds kort een hele grote fan van zelfgemaakte slaatjes. Momenteel is het meest eenvoudige slaatje mijn favoriet. Veel heb je niet nodig: wat sla, wat verse spinazie, een rode ajuin, pijnboompitten en paprika. De paprika grill ik in de grillpan met wat fajitakruiden. Alles in een grote kom en wat balsamicodressing er over (2 eetlepels olijfolie, 1 theelepel balsamico azijn). Wat peper. Wat zout. Daarbij dan wat tijmbroodjes. Oh! Tijmbroodjes! Zo lekker en zo eenvoudig. Afbakbroodjes besprenkelen met olijfolie, rijkelijk bestrooien met tijm en zeezout, dan afbakken. Tadaa. En mijn avond kan niet meer stuk. Ik ben nogal snel tevreden.
Heb je zelf een recept voor een geslaagd slaatje? Of voor een unieke dressing? Ik ben geïnteresseerd! Laat suggesties gerust achter in de reacties of stuur een mailtje.
Nog een laatste uitspatting in de keuken dit jaar. Eentje nog. De rest van de uitspattingen hou ik voor volgend jaar. Yup. Ik volgde het fenomeen van de cake pops van op een afstand. Het boek van Bakerella heb ik een paar keer in mijn handen gehad, klaar om te kopen, maar ik zette het iedere keer terug. Zo van die cake pops maken leek me gigantisch veel werk. Maar ik wou het toch een keer proberen. Eén keer. En ik denk dat het daar ook bij zal blijven, want het is inderdaad behoorlijk was werk. Geef mij dan maar wat gepruts met cupcakes.
Ik volgde geen tutorial van de Queen of Cake Pops Bakerella, maar wel eentje van Mie Flavie. Ik maakte een kleine cake met een cakemix (‘t is vakantie, dan mag ik het lui wijf uithangen) en van daaruit volgde ik stap voor stap de tutorial. Ik besloot wel de candy melts die zij gebruikte in te ruilen voor chocolade en die stokjes… tsja… die had ik niet in huis dus werd het gewoon cake balletjes. De stokjes moet je er dus maar bij denken. 
Of ze lekker zijn? Amaai nog ni! En niet mierzoet. Daar had ik even schrik voor, maar door de Klop Klop (beste. productnaam. EVER) te gebruiken viel dat al bij al goed mee.
Dikke aanrader dus… als je tijd teveel hebt. 
De afgelopen week en een half werd ik compleet verwend door Het Vriendje. Hij besloot namelijk iedere avond te koken voor mij. We hebben een tijdje geleden het boek Kookrevolutie van Jamie Oliver in huis gehaald. Enkele vrienden van ons hadden overheerlijke hamburgers uit dat boek gemaakt en dat wilden wij ook wel eens proberen. Plus, we hadden nog geen Jamie Oliver boek in huis en komaan, den Jamie, die mag niet ontbreken in de kookboekenverzameling, toch? De beste gehaktballetjes ooit, heerlijke fajitas met kip en een stroganoff van kip en prei en wat nog allemaal niet, hebben hier de afgelopen dagen de revue gepasseerd. Allemaal om de vingers bij af te likken. Het Vriendje blijkt een schitterende kok te zijn… als hij vakantie heeft.
Maar ik miste het prutsen in de keuken zelf een beetje. Gelukkig had ik een tijdje terug tegen de mama gezegd dat ik wel voor het dessert met kerstmis wilde zorgen. Twee jaar geleden zorgden zij en mijn zus voor het dessert (een chocoladetaart die niet gerezen was, legendarisch omwille van het baksteengehalte), vorig jaar zorgde papa voor een chocolade taart en dit jaar was het mijn beurt, vond ik. Ik besloot een Sachertorte te maken: een chocoladetaart met abrikozenconfituur in het midden. Om eerlijk te zijn, ik heb van mijn leven nog nooit Sachertorte gegeten, maar Het Vriendje was daar altijd wild enthousiast over. Dus… Sachertorte it was.
Een experiment meenemen naar een feest is altijd een beetje gevaarlijk. Dat weet iedereen, maar ik besloot het lot te tarten en er voor te gaan. De taart werd goedgekeurd. Een paar dingen moet ik de volgende keer als ik ze maak een beetje aanpassen (meer abrikozenconfituur er tussen!), maar al bij al was het dik in orde! Meer van dat!
Afgelopen zaterdag ging ik een handje helpen op de Van Katoen maakdag en ik was niet de enige die dat deed. Die twintigtal sympathieke naaisters en andere vrijwilligers moesten natuurlijk ook wat te eten krijgen. Gelukkig stelde Tinne van het Leuvens Stiksel voor om traiteur te spelen. Haar pompoensoep was overheerlijk, de helft van het olijfbrood dat ze maakte heb ik in mijn eentje laten verdwijnen tijdens het avondeten en de plaatkoek die ze maakte, man, man, man. Daar was iedereen lyrisch over. Ze legde me uit hoe je zo een plaatkoek moet maken, maar ik vroeg haar heel lief of ze het niet zelf wou neerschrijven in de vorm van een gastblog. Ze heeft namelijk zelf geen blog waar ze zulke pareltjes van recepten kwijt kan. Schande! Ik eis dat daar dringend verandering in wordt gebracht, want… Man. Beste. Plaatkoek. EVER!
Bloggen, oh neeeeeeeeeeeeeeee!!!
Te laat: heb me toch laten overhalen om een gastblog te plaatsen.
Dus op algemene vraag: het recept van de citroen-plaatkoek. Een recept, nog een klein probleempje: ik kook op ‘t gevoel, proef, roer en voeg toe. Ik heb mijn best gedaan om een recept op papier te krijgen:
Wat heb nodig voor een plaatkoek van ongeveer 50 cm op 30 cm?
- 500g zelfrijzende bloem
- 350/400g suiker (naar gelang je het zoet, zoeter of zoets wil)
- 500 echte boter
- 6 eieren
- 2 biologische citroenen (je kan ook appelsienen, pompelmoezen, … gebruiken)
- lage bakvorm (2 tot 3cm hoogte)
Aan de slag:
Je haalt op tijd de boter uit de koelkast. Dit is het ideale scenario, mij lukt dat nooit. Methode 2: snij de boter in stukken en laat voorzichtig zacht worden in de microgolf. De boter moet niet volledig gesmolten zijn.
Rasp voorzichtig de schil van de citrus-vruchten. Zorg ervoor dat je niet te veel van het witte mee hebt, smaakt bitter. De citroenen leg je aan de kant, die komen na het bakken weer aan de beurt.
Nu sla je alle regels van de echte banketbakkerij in de lucht en doe je alle ingrediënten in een kom. En roep je de hulp in van vriend KitchenAid (‘k denk ook wel dat mister Kenwood of met wat meer moeite de hema-machinerie een handje wil helpen) en je mixt alles tot een bijna wit, luchtig beslag.
De oven had je best al voorverwarmd op het moment dat je begon (180° of ken je eigen oven), anders wacht je nu tot de oven warm is.
Je neemt een lage bakvorm en legt hierin een vel bakpapier en giet het beslag in de vorm. En dan bak je de plaatkoek ongeveer 35 minuten. De tijd kan wat variëren van de hoogte van de vorm, dus prik af en toe in je baksel. Als er geen deeg meer blijft kleven aan je prikker is het ok.
Als je de plaatkoek uit de oven haalt, laat je hem in de vorm zitten. Je prikt gaatjes in de koek en laat hem een kwartiertje afkoelen.
Ondertussen pers je de twee citroenen uit en meng je dit met suiker tot je een stroperig, maar nog lopend mengsel krijgt.
Na het kwartiertje afkoelen schep je voorzichtig dit mengsel over de plaatkoek en smeer de koek ermee in. Strooi ook nog een klein beetje suiker over de plaatkoek en klaar is kees.(Als je van het citroen-suikermengsel over hebt: geen probleem, meng met bruiswater en je hebt lekkere limonade)
Smakelijk en veel succes!