Al een paar jaar hou ik de website van Forever21 in het oog. Ik ben er ooit een keer in een ver verleden op terecht gekomen en vond de kleren daar wel wat hebben. Een paar keer heb ik op het punt gestaan iets te bestellen om er dan achter te komen dat ze helemaal geen verzendingen deden naar België. Intussen hebben ze gewoonweg een winkel in Antwerpen en Brussel.
Dus toen ik gisteren in Antwerpen was, besloot ik heel even mijn neus binnen te steken en wat rond te kijken. Het eerste kledingstuk dat ik aanraakte deed mijn polyesteralarm al afgaan als nooit tervoren. Ik heb een bloedhekel aan polyester in kleren. Het zit zo, ik zweet veel, vooral als ik fiets en dat doe ik, toevallig of niet, iedere dag doe. Polyester maakt dat zweten alleen maar erger, waardoor je dan heel de dag loopt te stinken. Nee, dank u. Daarna zagen we nog een jas die enigzins mijn aandacht trok door de mooie kleur. Alleen waren de knopen van het goedkoopste plastiek EVER. Van dat kermisplastiek. En oh ja, toen ik hem langs de binnenkant bekeek zag ik al een gescheurde naad. Nice work there.
Het is niet alleen Forever21 die ik bijna gillend verliet. Een week eerder had ik hetzelfde voor met de H&M. Ik had een paar leuke kleedjes zien opduiken hier en daar op het net en wilde die wel eens van dichtbij bewonderen. Daar werd ook een heus polyesterfestival gehouden. Hoe mooi die jurkjes dan nog niet zijn en hoe goedkoop die prijs dan nog niet is, no way dat ik daar in ga rondlopen.
Maar ach, als je er bij stilstaat, niemand maalt daar om. Niemand staat daar bij stil. Die polyester is een van de redenen waardoor zulke winkels kleedjes kunnen verkopen aan 20€ en er nog winst op kunnen maken. Die slechte afwerking zorgt er voor dat die kleedjes na vier keer dragen kapot zijn, zodat je opnieuw naar de winkel moet om iets nieuw te kopen en zodat zij opnieuw winst maken. Die lage prijzen zorgen ervoor dat mensen niets anders meer willen en niet meer omkijken naar de kwaliteit. Ze willen kwantiteit. Iedere zes weken een nieuwe collectie om uit te kiezen en om hun kleerkast mee aan te vullen.
Nee, nee, ik denk dat ik in het vervolg toch wat meer zelfgemaakt, goedafgewerkte kleedjes ga dragen. Dat komt mij waarschijnlijk wat duurder uit en het is ook tijdsintensiever, maar hey, ik moet mijn ziel teminste niet verkopen aan de Polyestergoden.

