Verbeelding

Een kleine analyse van het soort mannen zoals ik het zie. Laat ik dit even uitleggen aan de hand van een eilandengroep, bestaande uit twee eilanden, Penistan en Afblijfistan. Een kleine rondleiding.

Penistan
Er bestaat ergens heel ver weg een eiland dat Penistan heet. Op dit eiland wonen verschillende mannen in allerlei steden. In de ene stad zijn de inwoners al wat fijner, interessanter en intellectueler dan in de andere.

Penistad
Penistad is de hoofdstad van het eiland. Hier is het leven op dit eiland ontstaan. Er zijn iedere dag honderden voetbalmatchen, bier vloeit er rijkelijk, rondslingerende stinksokken zijn overal terug te vinden en de schunnige moppen vliegen er in het rond. De mannen die hier wonen komen van over heel het eiland hierheen, dus je weet nooit exact wat je zal aantreffen als je in deze stad belandt. Het kan een ik-denk-alleen-met-wat-er-tussen-mijn-benen-hangt-holbewoner zijn, het kan even goed een inwoner uit Perfectia zijn. Betreden op eigen risico dus.

Dweilstad
Dweilstad wordt bevolkt door dweilen, sloefen en schoothondjes. Het is een soort man dat altijd de vrouw gelijk geeft, meestal niet echt een mening heeft en vaak op zoek is naar een vrouw ter vervanging van zijn moeder. Je weet wel, zo’n vrouw die voor hem wil zorgen, zijn potje wil koken, zijn vuile stinksokken wil opruimen en meer van dat. Meestal zeer lieve en gevoelige mannen, dat moet er zeker wel aan toegevoegd worden. Ze zullen vrouwen nooit kwetsen.

Ik-denk-alleen-met-wat-er-tussen-mijn-benen-hangt-stam
Dit is nog geen stad, het is nog een rondtrekkende stam die leeft zoals in de oertijd. Het gemiddelde IQ van een lid van deze stam bedraagt om en bij de 12. Het EQ is een negatief getal. Ze lopen hun penis achterna en proberen die weinige hersencellen die ze hebben, te gebruiken om verleidingsstrategiën uit te denken. Hoewel hun strategiën een vrouw kunnen doen zwichten, wordt er aangeraden niet in te gaan op avances van deze mannen. Dus wanneer je oog in oog komt te staan met een van deze holbewoners, is het aan te raden zo snel mogelijk weg te vluchten.

Bokkenstad
Deze stad wordt bevolkt door oude bokken. De meesten onder hen zijn op zoek naar een jong blaadje, meestal om vervolgens aan hun mede-inwoners te tonen als paradevrouw. Deze stad kan zeer warme en intellectuele mannen onderdak bieden, maar er zijn ook zeer veel mannen die als jongeling deel uit maakten van de Ik-denk-alleen-met-wat-er-tussen-mijn-benen-hangt-stam en die nu op zoek zijn naar een eenvoudiger leven. Voor zij die deze stad willen betreden, wordt aangeraden een flinke dosis Viagra mee te nemen ter welkomsgeschenk.

Gestoordia
Een woord: wegblijven. Mannen die in dit klein, verdoken stadje wonen, wonen daar om een reden. Ze. Zijn. GE-STOOR-D. Knettergek. Compleet gaga. Je kan hier mannen tegenkomen met vreemde crushfestishen, die trots zijn op het feit dat ze al met meer dan vierhonderd vrouwen seks hebben gehad en mannen die niet begrijpen dat vriendschap een gegeven is dat langs twee kanten moet komen. Met de nodige medicatie en professionele hulp kan hier wel een keer een fijne man gevonden worden. Dit is echter zeer zeer zeer zeldzaam.

Bindingsia
Bindingsia wordt bevolkt door mannen met bindingsangst. Overal op de muren van de huizen kan je slogans lezen als: “Ik vind je een toffe, maar ik denk niet dat er meer in zit” en “ik denk niet dat ik momenteel klaar ben voor een relatie”. Het vreemde aan deze stad is dat de inwoners allemaal deels robot zijn en daardoor voorzien zijn van een ingebouwde teller. Deze teller telt het aantal vrouwen dat met hen een relatie wil beginnen. Iedere keer zal hij een van zijn vooraf geprogrammeerde zinnetjes herhalen, tot zijn teller op het juiste aantal springt. Als jij het juiste nummer bent, dan kan het goed zijn dat de man in kwestie wel zegt dat hij bij jou wil zijn. Dit is complete mannenlogica. Dus als je denkt dat het geluk je toelacht, dan is dit een stad waar je zeker een keer een gokje moet gaan wagen. Het Las Vegas van Penistan. Er zitten daar wel degelijke goede mannen, je moet alleen heel veel geluk hebben dat de teller net bij jou op het juiste getal springt.

Vriendstad
Vriendstad is een leuke plek om te vertoeven als vrouw. Er lopen fijne jongemannen rond die klaar staan als je hen nodig hebt en waarmee je gewoon lol kan trappen. Dit is de perfecte stad om even uit te rusten na een lange, zware tocht door de wondere wereld van dit eiland.

Perfectia
Het is niet helemaal zeker of Perfectia wel degelijk bestaat. Het gerucht gaat de ronde dat het wel degelijk bestaat, vooral de vrouwen die zich hebben gevestigd in Ringstad beweren dit bij hoog en bij laag. Het is de moeilijkst bereikbare stad van het hele eiland. Je kan er alleen maar binnen langs een kleine poort en deze wordt goed bewaakt. Maar eens de deur voor je wordt geopend, dan zal je oog in oog staan met de man van je leven. Of zo wordt toch beweerd door vrouwen die al in Perfectia zijn geweest of beweren dat ze er al geweest zijn.

Afblijfistan
Afblijfistan is een geheel ander eiland dan het Penistan. Lang lang lang geleden tijdens een vulkaanuitbarsting ontstond dit nieuwe eiland. Tegenwoordig wonen er in Afblijfistan de mannen waar je best gewoon geen tijd en moeite in steekt. Laat ze voor wat ze zijn. Meestal wonen daar zeer interessante en aangename mannen, maar afblijven is de boodschap.

De Ringstad
De bewoners van de Ringstad zijn allemaal voorzien van een ring. Een trouwring. Dit verbindt hen aan een vrouw en wil zeggen dat ze voor die vrouw en die vrouw alleen hebben gekozen. Daar is waarschijnlijk een zeer goede reden voor en daarom kom je daar niet tussen. Punt. Einde discussie.

De Roze Ridders
Het verbond van de Roze Ridders bestaat uit mannen die een voorkeur hebben voor mannen. Ze zijn lang geleden uit Penistad vertrokken omdat ze het daar niet meer aankonden. Na eeuwen meditatie heeft hun verbond een beter gevoel voor smaak ontwikkeld dan hun geslachtsgenoten. Hoewel hun goed verzorgde uiterlijk, hun attente aard en modebewustheid je zou kunnen aantrekken, probeer het niet een Roze Ridder te veroveren, het heeft geen zin. Echt niet.

Hometown
Inteelt leidt tot mongolisme. Genoeg gezegd.

Zo. Hoe dicht zit ik bij de waarheid?

Het was afgelopen vrijdag Volle Maan, laat ik daarmee beginnen. Intussen weten mijn trouwe lezers wel dat de Volle Maan en ik een vreemde band hebben. Er overkomen mij altijd goede dingen tijdens die drie dagen. Klinkt compleet absurd, ik weet het, maar neem het van mij aan, het is zo. Geen vragen bij stellen, gewoon accepteren. Dus… Volle Maan. *produceert een wolf-die-huilt-naar-de-volle-maan-geluid*

Ik was zaterdag met mijn zus en haar toekomstige echtgenoot naar den Ikea geweest, waar ik mij serieus heb moeten inhouden niet allerlei ongelofelijk fantastische spulletjes te kopen om mijn studiootje nog een beetje mee op te vrolijken. We waren voor ons bezoek aan den Ikea ook even bij een kledingwinkel gestopt, want ja, ik heb nog steeds niets om aan te doen op het huwelijk van mijn zus en dat is volgende maand al. Ieks. Paniek. Hoewel ik in die winkel een prachtig kleedje van Vero Moda pastte, was het toch niet helemaal dat. Te gewoontjes. Mijn zus trouwt maar een keer he. En ik ben nu eenmaal getuige. Dat is toch iets bijzonders. Het kleedje werd dus braafjes teruggehangen in het rek.

Na ons geshop gingen we naar het appartement van de zus en haar vriend (waar we eerst een paar loodzware en gigantische dozen de trap op sleurden met veel gegiechel), surften de zus en ik toch nog een keertje naar Unique Vintage. Misschien hadden ze hun collectie geüpdatet en zat er iets anders leuks tussen. Mijn wereld stond even stil toen hét plots weer op het scherm verscheen. Het Ultieme Jurkje. MIJN! HEBBEN! MIJN! MIJN! MIJN! Jammer genoeg is het zo dat als ik echt iets wil, ik ook al-les zal doen om het te krijgen. ALLES.

Snel mailde ik naar de persoon die me de vorige keer had teruggemaild dat Het Ultieme Jurkje out of stock was of ze het even opzij kon houden. Ik zat namelijk niet op mijn eigen computer en ik ben te lomp om wachtwoorden te onthouden. Ze mailde binnen de vijf minuten terug dat ik heel snel moest zijn als ik Het Ultieme Jurkje wilde, want ze werden overspoeld met bestellingen. Gnaaaah! Dus gebruikte ik verschillende “wachtwoord vergeten” links, vloekte als een echte ketter, veranderde een tweetal wachtwoorden en bestelde als de bliksem dat jurkje. De vorige keer werd me binnen het uur teruggemaild dat Het Ultieme Jurkje jammer genoeg niet meer in stock was in mijn maat. Intussen zijn we twee dagen verder en nog geen nieuws. Er staat intussen wel “order processed” als ik inlog op de site zelf. Dat is goed? Toch? Man, ik overleef niet nog eens “sorry, maar dat jurkje is out of stock”-mail, dus het moet gewoon in orde zijn. Nah!  Of niet. Net nog eventjes gekeken en bij mijn vorige bestelling stond ook “order processed”. Maar… maar… maar… Dan hadden ze al lang iets moeten laten weten! De vorige keer lieten ze iets weten binnen het uur. Nu is het twee dagen geleden. Natuurlijk wel feestdagen. Nee, nee. Het moet gewoon in orde zijn. HET. MOET.

PUNT.

En dan nu het antwoord op de prangende vraag: “Hoe val je drie kilo af in een maand tijd zonder op dieet te zijn?”. Diëten, sja, nooit echt mijn favoriete hobby geweest, maar de weegschaal en ook het CLB toen dat nog het PMS heette hebben me al verschillende keren gedwongen om voorzichtiger om te gaan met voedsel en frisdrank. Ik ben een zoetebek in hart en nieren dus daar zit mijn zwakte. Ach, op zich trek ik er mij niet te veel van aan. Ik eet mijn tiramisukes en koekjes. Ik drink frisdrank wanneer ik daar zin in heb en dit weekend heb ik me helemaal laten gaan met de paaseitjes.

En toch ben ik de afgelopen maand bijna drie kilo afgevallen. Vorige week schreef ik nog dat ik anderhalve kilo was afgevallen. Ik dacht eerst dat het door het alleen wonen kwam en door het wandelen en zwemmen. Ik had namelijk een paar maanden niet meer op de weegschaal gestaan. Toen ik echter gisteren opnieuw op dat onding stond, merkte ik tot mijn grote ontzetting op dat er weer bijna anderhalve kilo was afgevlogen. In een week tijd.

Vermoedelijk is dit wat er gebeurd met je lichaam als je iedere nacht drie tot vier keer wakker wordt. Je valt af. Wie weet wat gebeurt er nog allemaal inwendig? De dingen die ik niet zie. Ik wil het niet weten. Er zijn andere dingen die ik ook merk hoor, maar dat heeft eerder met mijn gemoed te maken. Ik heb al sinds het begin van mijn slaaploze nachten een chronisch PMS gevoel. Prikkelbaar, janken bij het minste (er zijn bijzonder veel mensen die me de afgelopen maand bijzonder veel hebben zien wenen), de grootste bitch ter wereld worden en uiteraard ook heel de tijd afgepeigerd rondlopen.

Maar goed, ik ben vannacht bij de mama en de papa gaan slapen, in mijn oude bedje. Ik heb voor het eerst in een maand tijd acht uur aan een stuk doorgeslapen, zonder ook maar één keer wakker te worden. En goed dat me dat gedaan heeft. On-ge-lo-fe-lijk. Dus slaap ik de komende week nog verschillende nachten hier. Yup yup. Het enige wat je hier hoort zijn de vogeltjes die fluiten. Aaaaaahhhh… Ik denk dat ik een stukje paradijs op aarde heb gevonden.

Het is wijvenweek en uiteraard doe ik er met mijn wijvenblog er ook aan mee. Hoe kan het ook anders. Ik schrijf graag over vooropgelegde onderwerpen en waarschijnlijk zal ik dus verschillende keren per dag een berichtje plaatsen de komende week (of vooraf in WordPress met een vastgestelde tijd). U bent gewaarschuwd. Vooral woensdag wordt leuk, dan gaat het over mannen. Aaaah… wat ga ik dan mijzelf kunnen laten gaan.

Wat is er wijferiger dan de Flair ? Dus ga ik Flairgewijs mijn lijf… te lijf. En eerlijk, want ik heb zo het gevoel dat die mensen die meedoen aan de Body&Me rubriek zichzelf toch vaak veel te hoge punten geven of zichzelf gewoon veel te graag zien, kan ook natuurlijk.

Gezicht en Haar?
Mijn haar is best wel ok, vind ik. Het is ongeveer het enige deel van mijn uiterlijk waar ik best veel complimentjes rond krijg. Ik ben blij dat ik geen gewone peper&zout kleur heb. Ros for the win en al, weet u wel. Het is dik haar, het is veel haar en mensen zijn er jaloers op. Mwahahaha.

Ze moesten eens weten dat je er eigenlijk geen schijt mee kan aanvangen. Oh wee als er een haardroger in de buurt komt (dan krijg ik een afro-achtig kapsel, nee echt). Oh wee als het een beetje regent of als de luchtvochtigheid wat hoger licht dan normaal (dan krijg ik van die kroezelhaartjes). Oh wee als de zon te hard schijnt (dan droogt het heel snel uit). Oh wee als ik het in een hoge staart wil doen (dan zakt de staart helemaal in elkaar want dat haar is veel te zwaar). Dus ja…

Mijn gezicht, mjah, het is rond. Het rondste gezicht van Vlaanderen vermoed ik. Ik vind wel dat ik een mooie glimlach heb, maar afgezien daarvan… Sja. Het is een gezicht. Punt.

Score: 6/10 (8 op het haar, 4 op het gezicht)

Borsten?
Die heb ik wonderbaarlijk genoeg, met alles er op en er aan. Jawel. Vermoedelijk zijn ze groter geworden de afgelopen maanden. Ik heb nooit echt grote borsten gehad, dat zit gewoon niet in de familie, maar ik denk dat ik nu toch mijn A-cup beha’s moet gaan vervangen door B-cups. Mwah. Eigenlijk is het zo’n een twijfelgeval, altijd een beetje geweest. Ik heb altijd op de rand tussen A en B gezeten. Frustrerend als je goede beha’s wilt vinden. Maar ik ben tevreden met het handjevol dat Moeder Natuur me heeft gegeven.

Score: 6/10

Armen en benen?
Ik zou eigenlijk gewoon graag een romp met een hoofd zijn, want mijn ledematen daar ben ik niet meteen zot van. Mijn goede vriend Meneer Cellulitis heeft namelijk mijn bovenarmen en bovenbenen compleet in beslag genomen. Op de koop toe heb ik op de achterkant van mijn bovenarmen een verdachte roodheid. Van zodra het koud of warm wordt, zie je dat serieus. Degoutant, echt waar en ik heb geen idee wat dat is. Moeilijk bloeddoorstroom of iets dergelijks waarschijnlijk. In ieder geval, je zal mij niet heel erg snel met t-shirts met korte mouwen of met topjes met spaghettibandjes zien ronddartelen.

Naast de gigantische cellulitis op de achterkant van mijn bovenbenen, is dat niet het enige probleem dat ik heb met mijn benen. Oh nee, meneer. Ik heb rugbyspelerkuiten. Je weet wel, van die overontwikkelde kieten waar zelfs bepaalde mannelijke wielrenners met stekkebeentjes jaloers op zouden zijn. Daar boven op heb ik nog eens minivoetjes (maat 37 voor de geïnteresseerden) waardoor het lijkt alsof die kieten nog eens vijf keer breder zijn. Mijn verhoudingen klopppen gewoon niet.

Ja, ledematen, niks dan miserie.

Score: 3/10

Buik?
Ik heb een buikje. Het is niet plat en strak, er zit een ronding in, maar op zich vind ik dat niet erg. Dat is vrouwelijk, weet u wel. Lang leve rondingen! De laatste tijd ben ik ook een beetje afgevallen plus het vele zwemmen en stappen zorgt dat het toch wat platter is geworden en dat mijn buikspieren zichtbaar beginnen te worden (wasbordje here I come!), maar die ronding blijft. Als ik op een dag zo’n superstrakke modellenbuik krijg, dan ga ik mij volsteken met allerlei zoetigheden zodat ik terug een buikje krijg. Nah!

Score: 8/10

Billen?
De poep. Het derrière. Ik weet eigenlijk niet goed wat ik daarover moet denken, want ik zie mijn achterkant niet he. Kathleen-logica.

Nee, maar serieus, ik weet het echt niet goed. De ene keer hoor ik dat ik een redelijk rond kont heb, bijna JLo stijl, de andere keer hoor ik dat ik bijna geen kont heb. De ene keer hoor ik dat ik maar een keer iets aan mijn dikke kont moet gaan doen, de andere keer hoor ik dat ik een schoon kont heb. En aangezien ik er zelf niet zo op let, kan het mij eigenlijk allemaal weinig schelen. Het is een kont mensen. Zolang je het niet van jezelf ziet is het goed, want anders is er iets serieus mis, vermoed ik.

Score: 5/10 (ik kan moeilijk een ik-weet-niet op tien geven he?)

Totaal?
Het is een lichaam. Hoera. Fijn. Ik probeer er goed voor te zorgen. *geeft lichaam een aaitje* Maar eerlijk is eerlijk, ik ben niet zo zot van mijn buitenkant. Ik vind mijzelf geen mooi meisje, nooit gedaan en de dag dat dat gebeurt, sja… Dan zal ik het zeker laten weten. Zolang het lichaam werkt, ben ik al tevreden.

Zou ik onder het mes willen gaan? Neuscorrectie? Borstvergroting? Flapoortjes laten wegwerken? Een beetje vet laten wegzuigen hier? Een beetje daar? Nee, dank u. Dit is wat Moeder Natuur mij heeft gegeven en dat respecteer ik. Ik besef dat ik het niet van mijn uiterlijk moet hebben en dat mijn persoonlijkheid en talenten veel belangrijker (en interessanter) zijn.

Score: 5/10

En later vandaag volgt nog het antwoord op de volgende prangende vraag: “Hoe val je drie kilo af in een maand tijd zonder op dieet te zijn?”. U kan het antwoord al raden vermoed ik. En nee, het is niet “buikgriep”.