Gebabbeld Gebeurd

Het Meneertje spreekt #1

Eendjes

Sinds kort hou ik de uitspraken van Het Meneertje bij in Notion. Zo kan ik er makkelijk op terugblikken en staan ze allemaal op één plaats. Een ander voordeel van het bijhouden van al die uitspraken op één centrale plaats, is dat ik ze makkelijk hier op “den blog” kan copy-pasten. Dus hierbij de eerste editie van “Het Meneertje spreekt”.

29.12 // Dat zou ik niet erg vinden

Het Meneertje kijkt filmpjes op YouTube Kids. Hij roept mij er even bij, want hij wil graag iets laten zien.

“Oooh! Dat is een rollercoaster!” lach ik terwijl ik naast hem ga zitten. “Als het virus voorbij is gaan we dat ook eens doen. Ik denk dat je dat leuk zou vinden. Dat geeft zo kriebels in je buik,”

Ik kriebel een beetje op zijn buik en hij moet lachen. Daarna zie ik hem even denken.

“Je mag dan heel luid gillen als je in zo’n rollercoaster zit. Mama doet dat ook graag,”

“Dat zou ik niet erg vinden,” zegt hij met een glimlach op zijn gezicht en ik zie hem al helemaal wegdromen.

Ooit als deze pandemie voorbij is, trekken we naar de Efteling en gaan wij heel luid gillen op een rollercoaster. Ooit. Mark my words.

06.01 // Niet genoeg water voor de eendjes

Het Meneertje komt thuis van school. Ik zie hem al trappelen en dansen en weet dat hij hoognodig op het potje moet. Hij zal dat zelf ook wel op tijd beseffen en kan zelf zijn broek uitdoen en zo. Dus ik begin verder pannenkoeken te bakken.

Enkele tellen later hoor ik hem “Pipi!” roepen en naar zijn potje in de woonkamer spurten. Zijn papa loopt daar rond en die houdt wel een oogje in het zeil terwijl ik in de keuken verder rommel.

Een paar minuten later komt Het Vriendje binnen.

“Nog zo’n uitspraak om op te schrijven” grinnikt hij.

“Het Meneertje had echt een gigantische plas gedaan en ik zeg: amaai, da’s precies een vijver. En hij daarop doodserieus: nee, papa, dat is niet genoeg water voor de eendjes”.

Mijn kind is kurkdroog. Jawel.

06.01 // Meneer de mevrouw de mama

Het was nogal moeilijk om Het Meneertje in bed te krijgen. Hij wilde alles zelf doen, maar kon niet zeggen wat hij net wilde doen en kreeg niet gedaan wat hij wilde doen. Soit, een heel gedoe. Uiteindelijk kregen we hem na veel gebrul en de nodige tranen in zijn bedje. Oef.

Ik geef hem nog een dikke zoen en loop naar de deuropening. Daar draai ik me nog één keer om en roep “I love you, mister” zoals ik iedere avond doe.

“I love you, mister mama” roept een klein stemmetje terug. En mijn hart smelt.

#kulderzipkenisernikstegen

14.01 // Survival Kid

Deze ochtend toen we Het Meneertje eindelijk tot bij Juf hadden gekregen (hij was nogal afgeleid door de sneeuw), liet zij weten dat Het Meneertje dinsdag had gezegd dat hij in de klas wilde blijven.

“Ga je dan hier slapen?” had de juf gevraagd.

“Ja,” had hij geantwoord. “Op de grond”

“En wat ga je dan eten?” had ze gevraagd.

“Ik heb nog koekjes over” had hij gezegd.

Hallo, mijn zelfredzaam kind.

Er moet die dag iets geweest zijn, want toen we hem dinsdag gingen oppikken bij de naschoolse opvang, wilde hij ook liever daar blijven. Misschien is hij ons gewoon een beetje beu na deze tienduust maanden lockdown.

Ik geef hem geen ongelijk.

You Might Also Like

1 Reactie

  • Reply Buitenmus

    In de opvang willen blijven, dat klinkt bekend. Onze zesjarige wil ook eens langer blijven, om het einde van de film eens te zien. En ze wil ook eens naar de opvang op woensdagmiddag want dat is op een andere locatie en blijkbaar vindt ze dat fascinerend.

  • Laat een reactie achter

    Pin It on Pinterest