Gebeurd

Het Meneertje spreekt #2

Waar is mijn tip tap?

Sinds kort hou ik de uitspraken van Het Meneertje bij in Notion. Zo kan ik er makkelijk op terugblikken en staan ze allemaal op één plaats. Een ander voordeel van het bijhouden van al die uitspraken op één centrale plaats, is dat ik ze makkelijk hier op “den blog” kan copy-pasten. Dus hierbij de tweede editie van “Het Meneertje spreekt”.

26.01 // Wie is er nu pre-si-dent?

Het Meneertje en Het Vriendje liggen in de zetel en zijn een spelletje aan het spelen op de telefoon. Ik zit wat verder aan tafel met mijn computer, want als de twee heren een spelletje spelen dan gaan ze languit in de zetel liggen en dan is er geen plaats meer voor mij. U mag medelijden met mij hebben. Jawel.

“Dat is een grote weg. Waarschijnlijk in Amerika,” hoor ik Het Vriendje zeggen. Ik vermoed dat ze weer ergens in een virtueel landschap aan het rondsjeesen zijn.

“Is dat waar Donal is?” hoor ik Het Meneertje vragen.

“Donald Trump? Ja,”

“Maar die is wel gek,” lacht Het Meneertje.

“Ja, die heeft wel wat rare dingen gedaan,” hoor ik Het Vriendje zeggen, “Maar hij is nu geen president meer,”

“Wie is er nu pre-si-dent?” hoor ik Het Meneertje vragen. Ik verslik mij half als ik hem dat woord hoor gebruiken en moet een lach onderdrukken.

“Joe Biden is nu president,” antwoordt Het Vriendje zonder meer.

“Aah ja!” hoor ik Het Meneertje zeggen, “Die is wel lief”.

We hebben het misschien een beetje te vaak over de situatie in de USA gehad hier ten huize Verbeelding. Misschien. Zo’n beetje. Maar kijk, soms moet je het wereldnieuws ook even plaatsen voor je drie-jarige.

06.02 // Maar dat doet ni badum

Het Meneertje en ik zitten in mijn bureau terwijl zijn papa beneden aan het bellen is. We tekenen een beetje en ondertussen zoeken we leuke filmpjes op op YouTube. Opeens zie ik een trailer voor een nieuwe anime reeks van Pacific Rim op Netflix. Aangezien zoonlief momenteel gek is op zowel robots als monsters, lijkt me dat wel iets voor hem.

Ik klik er op en samen kijken we met grote ogen naar de kaiju monsters en de robots die vechten. Maar het is en blijft een trailer dus die is snel weer gedaan. Aan het einde van de trailer verschijnt het logo van Netflix en de datum waarop de reeks gereleased wordt.

“Maar dat doet ni badum!” zegt Het Meneertje verontwaardigd wanneer het Netflix-logo verschijnt maar het typische badum-geluid dat erbij hoort niet volgt.

Pavlov z’n hond zou er nog iets van kunnen leren, denk ik.

07.02 // Waar is mijn tip tap?

Vrijdag was een vrije dag op school. Ik had mij beneden aan de eettafel geïnstalleerd om nog wat te kunnen werken terwijl zoonlief aan het spelen was. Mijn laptop had ik achtergelaten op mijn bureau en ik had een draadloos toetsenbord aangesloten op de tablet om daarop te kunnen schrijven.

Uiteraard was Het Meneertje supergefascineerd hierdoor, want normaal gezien is de tablet om filmpjes op te kijken en om op te tekenen.

Deze keer dus niet.

Hij wilde graag zelf ook een beetje schrijven en ik liet hem dus niet. Hij duwde op alle mogelijke knopjes, ontdekte per ongeluk hoe je emoji’s moet toevoegen (iets waar ik al verschillende keren naar had gezocht en niet had gevonden) en liet zich helemaal gaan in de tekstverwerker.

Toen ik zondagochtend YNAB aan het invullen was op mijn laptop, kwam Het Meneertje verbouwereerd bij mij staan.

“Waar is mijn tip tap?” vroeg hij. Dus haalde ik opnieuw de tablet erbij en het toetsenbord zodat hij ook even zijn ding kon doen.

Maar laten we eerlijk zijn, dames en heren, een tip tap is toch een veel cooler woord voor een toetsenbord dan gewoon “toetsenbord”.

16.02 // Waarom heb jij streepjes?

Ik deed een paar weken geleden een grote aankoop bij Lush: bruisballen, douchegel, body lotion,… Natuurlijk bestelde ik ook een aantal zaken voor zoonlief, want die deelt mijn liefde voor uitgebreid badderen. Alleen kan hij nogal wispelturig zijn in zijn badtijd.

Het komt dan wel een keer voor dat hij in bad kruipt met een bruisbal en eens die op is na een paar minuten, hij meteen terug uit zijn bad wil. Dan doe ik meestal vrij spontaan mijn kleren uit en neem ik het bad in kwestie over. Jawel.

Dat gebeurde ook deze avond.

Ik ging in bad zitten en terwijl keek Het Meneertje toe vanop de verschoontafel.

“Waarom heb jij streepjes?” vroeg hij opeens gefascineerd kijkend naar mijn lichaam.

“Streepjes?” vroeg ik verbaasd terwijl ik mij in stilte afvroeg waarover hij het in godsnaam kon hebben. Ik heb hier en daar een stretch mark, maar niet heel erg opvallend. Dus ik begreep niet helemaal goed waarover hij het had. Toen viel de eurocent natuurlijk. Mijn zwembandjes.

“Aaaah! Dat zijn mijn vetjes,” lachte ik, “Dat is waar mama haar buik plooit,”.

En hij plooit, die buik van mij. Believe you me, hij plooit.

Zijn papa die ook in de badkamer vertoefde op dat moment liet zien dat hij ook van die streepjes had (hetzij minder opvallend dan moeder de vrouw) en toen we vroegen of hij ook zo van die streepjes had, kwamen we tot de conclusie dat ons kind geen enkel zwembandje heeft. Of streepjes zoals hij het zelf noemt.

We zullen hem dan nog een dessertje of twee, drie extra laten eten.

You Might Also Like

Geen reacties

Laat een reactie achter

Pin It on Pinterest