Vraag me niet hoe exact, maar opeens beginnen we aan de laatste drie maanden van dit jaar. Het is echt absurd hoe snel de tijd voorbij gevlogen is. De jaarbingo bevestigde dat alleen maar. Ik dacht dat ik zoveel meer tijd ging hebben om zoveel zaken te doen, maar kijk. Life happens.

Ergens halverwege het jaar stopte ik ook met mijn hobby’s in te plannen en zodra ik stop met plannen, is het hek helemaal van de dam. Dan gebeurt er buiten iedere avond naar een scherm staren niet bijzonder veel. Er zijn genoeg films en televisiereeksen waar ik met véél plezier uren en uren en uren naar kijk, maar uren en uren en uren doelloos scrollen, dat is het niet.

Maar het was tijdens een avondje YouTube kijken dat ik een idee kreeg. Blijkbaar is er momenteel een trend waarbij je een curriculum voor jezelf opmaakt, je weet wel, een leerplan. Je kiest een aantal onderwerpen waar je meer over wil leren, selecteert de nodige lectuur in een leeslijst en werkt enkele huistaken uit. Onder het motto: nooit te oud om te leren. Ik ben helemaal voorstander van eeuwige student zijn, maar ik vrees dat ik daar op dit moment in mijn leven even de energie niet voor heb. Dus een heus curriculum waarin ik leer over het paargedrag van de bidsprinkhaan of mij moet verdiepen in kwantumfysica, ga ik niet opstellen.

Wat ik wél wil meenemen uit heel die trend is om een lijst te maken van boeken, films en televisieseries die ik wil consumeren de komende tijd. Ik ben iemand die doorgaans nogal ad hoc kiest wat ze gaat lezen of kijken. Daardoor wordt die te-lezen-lijst en te-kijken-lijst op Netflix alles behalve korter. Oeps. Dus stelde ik een lijst samen van vijf boeken, vijf films en vijf series waar ik me op wil toeleggen de komende drie maanden.

En blijkbaar zorgt het voor de nodige rust, dat lijstje. Als ik vanavond in mijn zetel zit en ik wil iets kijken, dan kan ik tussen vijf films kiezen of vijf series, niet tussen de duizenden films en series waaruit ik kan kiezen op Netflix of andere streamingplatformen. De overwhelm wordt zo een pak minder.

Het lijkt tegenwoordig echt steeds opnieuw terug te komen op je keuzes te beperken. Misschien is het iets specifieks voor mij, want ik heb doorgaans best wel wat last van FOMO, maar ik denk dat heel wat mensen tilt slaan op de hoeveelheid keuzes dat we dagelijks moeten/kunnen maken. Gaande van wat eten we als ontbijt en wat doen we aan vandaag tot wat kijk ik ‘s avonds als ik in de zetel plof.

Ik vermoed dat dat de reden is waarom doomscrollen zo populair is. Je moet niet kiezen, je moet niet denken, je krijgt gewoon alles mooi voorgeschoteld. Dat is makkelijk en vergt bijzonder weinig energie, want keuzes maken, dat vraagt wel wat denkwerk. Dus wat als je dat denkwerk één keer per kwartaal doet? Gaat het dan makkelijker? Wordt je dan minder snel afgeleid door Reels en andere zaken? Ik wil het in ieder geval wel eens proberen en ben benieuwd naar de impact ervan.