Ergens in het jaar onzes Heeren 2007 begon ik te bloggen op Verbeelding. De eerste jaren verscheen er hier op zeer regelmatige basis een nieuw artikel. Later waren er al eens periodes waarin er minder verscheen. Life happens en al. En heel even dacht ik dat ik nooit meer zou bloggen. Maar vandaag publiceer ik mijn tweeduizendste blogbericht. TWEEDUIZENDSTE. Hoe zot is dat eigenlijk?
Het afgelopen jaar ben ik terug meer beginnen schrijven hier en dat doet deugd. Ik geniet ervan om tijd te nemen om een blogbericht uit te werken, om een beeld te zoeken dat erbij past, om de reacties te lezen. Bloggen is trager dan social media en dat ligt me wel. Het draait minder om cijfers en volgers, je kan dieper en uitgebreider ingaan op onderwerpen. Ik vind het jammer dat er periodes zijn waarin ik minder heb geblogd, omdat deze blog een archief is voor mij waarop ik kan terugblikken. Zo heb ik eigenlijk heel weinig geschreven terwijl zoonlief klein was. Logisch ergens, maar er zijn zoveel grappige uitspraken die ik graag had neergepend en die ik nu al lang weer vergeten ben. Vaak onthoud ik dingen beter als ik er een blogbericht over heb geschreven.
Het is ook interessant om te zien hoe ik als persoon gegroeid ben. Interesses komen en gaan. Had je mij een paar jaar geleden gezegd dat ik met veel plezier eindeloze wandelingen zou maken of regelmatig eens te vinden zou zijn in de plaatselijke fitness, dan had ik eens goed gelachen. Meningen veranderen. Er wordt al een keertje een stapje buiten de comfort zone gezet.
Ik ben blij dat ik dit blogje niet heb opgegeven en dat het nog steeds een rode draad in mijn leven vormt. Dat ik hier nog steeds mijn verhaal kan doen, dat ik dit online plekje kan gebruiken als uitlaatklep en dat er nog steeds mensen zijn die trouw meelezen. Tweeduizend potdekke! Op naar de drieduizend! Over een jaar of twintig of zo. Ha!
Wat een prestatie! Gefeliciteerd!
Fijne Kerst en een creatief 2026 met nog meer blogberichten.
Gefeliciteerd! Wij zijn ook blij dat je bent blijven bloggen!
Proficiat! Ik ben er niet van in het begin bij (denk niet dat ik toen al wist wat een blog was eerlijk gezegd :’-) ), maar wel meteen blijven hangen nadat ik je de eerste keer las. En dankzij jou nog steeds lid van een toffe boekclub 😉
Wat Haaike zegt, wil ik graag bijtreden: van mij krijg je ook een grote dank je wel voor het oprichten van de Verbeelding Book club. En uiteraard proficiat voor jouw 2000e blogbericht!
Amai, mooie mijlpaal, jong! Ik heb ondertussen twee keer opnieuw begonnen, dus ik weet eigenlijk niet hoeveel posts ik al gepubliceerd heb sinds (wat zal het zijn?) 2016.
Ik vind het ook een fijne manier van delen en consumeren!
Wauw 2.000, dat is echt wel veel. Ik heb dit jaar ontdekt dat ik vorig jaar mijn 10de blogverjaardag vergeten ben :D.
Proficiat!! Ik toast op die intentie om door te gaan tot de 3000 posts en verder 🙂
Super dikke proficiat met dat mooie aantal. Ik heb geen flauw idee aan hoeveel blogposts ik ondertussen zit. Dat zou ik eens moeten opzoeken. Wat ik wel weet is dat bloggen nog steeds mijn ding is. Ik vind het veel fijner om rustig bij iemand op “bezoek” te gaan en daar bij te lezen dan op social media te scrollen. Bij dat laatste lijkt alles me steeds wat te overdonderen door de grote hoeveelheid. Het voelt ook minder persoonlijk aan dan iemands eigen blog te lezen. Dat laatste doe ik hier al heel lang met veel plezier.