Ik ben fan van de Kempen en dan heb ik het niet over de regio in Antwerpen. Nope. Hoewel dat er ook genoeg redenen zijn om fan te zijn van die Kempen. Nee, ik heb het over agenda’s en notitieboekjes. Dat zou je momenteel absoluut niet mogen verbazen, want agenda’s en notitieboekjes zijn life.
Het begon allemaal met een agenda op het werk. Zelf was ik begonnen met een Atoma schriftje waarin ik bullet journal gewijs mijn taken per dag bijhield om toch een beetje een overzicht te behouden. Daarnaast was er in zo’n schriftje voldoende ruimte om extra notities te nemen. Op zich geen slechte manier van werken, maar het kon overzichtelijker. Dus vroeg ik een agenda aan en dat werd een Weekly notes van de Kempen.
Bij de Weekly notes heb je op de linkerpagina een weekoverzicht, inclusief weekend, en op de rechterpagina heb je ruimte om notities te maken. En dat blijkt ideaal te zijn voor mij. Iedere dag schrijf ik links mijn drie belangrijkste taken op (en doorheen de dag komen er dan nog bij, spreekt voor zich). De zaken die ik niet mag vergeten, noteer ik rechts. Dat gaat van collega’s die ik moet contacteren, tot afmetingen van drukwerk dat ik moet uitwerken tot zoveel meer.
Uiteraard heb je daarnaast ook nog een jaaroverzicht en een maandoverzicht aan het begin van iedere maand. Naast dat het een functionele agenda is, voelt en ziet hij er ook heel fijn uit. De kaft is gemaakt van kunstleer dat best aangenaam aanvoelt. Hoewel de agenda in mijn rugzak wordt gekeild om mee te nemen naar huis voor thuiswerkdagen, zit er nog geen enkel krasje op. Ik vind dat noemenswaardig, want je wil niet weten wat er allemaal rondslingerd in mijn rugzak. Ahum. Het papier is dun, maar kan het één en het ander aan. Doorgaans maak ik mijn notities met een Pilot Uniball, maar ik heb er ook al met gelpennen en met mijn vulpen in geschreven. Dat geeft nooit problemen. Met andere woorden: topkwaliteit.
Soit. De liefde voor de werkagenda was groot. Zeer groot. Ik merkte dat het ervoor zorgde dat ik net dat tikkeltje beter het overzicht kon bewaren dan anders. En zo’n overzicht kon ik ook wel in mijn privéleven gebruiken. Ahum. Eeuwige chaoot en al. Kuch. Dus toen ik vorige week in de Standaard Boekhandel was en daar een actie op de agenda’s van de Kempen zag, heb ik geen seconde getwijfeld. Ik nam een roze Weekly notes mee (als het werkt, dan werkt het) en kreeg daarbovenop gratis een roze A6 notitieboekje. Hoera!
Ik heb de roze agenda nog maar een week, maar ik merk dat ik er nog een beetje mijn draai mee moet vinden. Het weekoverzicht is uiteraard nog steeds praktisch en weet ik zeker te gebruiken. De pagina rechts is een beetje zoeken. Vorige week gebruikte ik die om een braindump neer te pennen, maar ik zie online mensen in gelijkaardige agenda’s (bv. Hobonichi week) bijvoorbeeld ook gewoontes tracken op de lege rechterpagina. Of bijhouden wat ze hebben gelezen of gekeken. Of hun weekmenu noteren. Dus de komende tijd ga ik daar een beetje mee experimenteren. Misschien kan ik er mijn todo’s voor mijn bijberoep bijhouden, want daar loopt het soms ook wat vierkant tegenwoordig.
En dat A6 notitieboekje? Dat is een heen-en-weer boekje geworden, maar over dat concept wil ik het graag een andere keer hebben, want het verdient een blogpost op zich.
Het leek mij een beetje een saai merk, maar je hebt me overtuigd om toch eens te kijken als ik nog eens bij SB ben. Ik heb ook niet veel overtuiging nodig als het over Notitieboekjes gaat.