Het begin van het nieuwe schooljaar bracht een aantal veranderingen met zich mee. Eéntje daarvan was dat zoonlief nu zijn huiswerk mag maken in een huiswerkklas in de naschoolse opvang. Dat was iets waar hij vorig jaar naar uitkeek, want hij vindt dat je thuis moet kunnen ontspannen en niet nog meer moet werken voor school. Sja.

In het eerste en het tweede leerjaar mogen de leerlingen nog geen gebruik maken van de huiswerkklas omdat ze dan soms nog wat extra begeleiding nodig hebben bij huiswerk. Ze leren heel veel nieuwe dingen in die jaren. Dus we hadden tot nu toe nog geen ervaring met de huiswerkklas, maar na één van de eerste keren, vroeg zoonlief om een pennenzak met een potlood en een gom.

Kijk, Het Meneertje moet geen pennenzak mee naar school. Al het schrijfgerei en aanverwanten dat hij mogelijk nodig heeft, wordt aangeboden via de school. Blijkbaar was een jongen uit zijn klas die wél een kleine pennenzak mee had en die kwam blijkbaar ontzettend van pas tijdens de huiswerkklas. De jongen in kwestie had een oudere broer dus de ouders waren al wat beter voorbereid.

Ik wilde graag een kleine pennenzak, niets te groot, niets te log, niets dat teveel plaats innam in zijn boekentas. Na wat rondklikken op Pinterest kwam ik uit op deze website met een patroon voor een platte, eenvoudige pennenzak. Ideaal. Ik besloot maat small te maken en achteraf gezien had ik misschien een maatje groter moeten maken.

En hoewel ik meters en meters en meters stof hier thuis heb liggen, besloot ik op een mooie zaterdagochtend Lanalotta binnen te stappen op zoek naar een leuk stofje voor dit project. Iets met poezen, want zoonlief is zot van poezen. Tussen de fat quarters die Lanalotta aanbiedt vond ik mijn gading. Fat quarters zijn kleine lapjes stof van 50 op 55 cm en die zijn echt ideaal voor kleine naaiprojecten zoals dit.

Tussen mijn voorraad ritsen vond ik nog een exemplaar dat een beetje bij de kleuren van het stofje paste en de rest is geschiedenis. Een uurtje later was de pennenzak klaar. Ik moet er wel aan toevoegen dat ik eigenlijk best wel wat heb gevloekt op dit project. Je zou denken dat het een eenvoudig naaiwerkje is, maar het naaien zit duidelijk niet meer zo in mijn vingers als vroeger en het gepruts vroeg véél van mijn geduld. Oeps.

Maar het smaakt naar meer. Kleine projectjes. Het moeten niet altijd grootse zaken zijn zoals quilts of kledingstukken. Daar komt vaak heel veel denkwerk bij kijken en je moet er best wat tijd insteken. Kleine projectjes zijn ideaal om het naaien in je vingers te krijgen (of te houden), maar kosten niet zoveel tijd en energie. Meer van dat dus.

“Da’s toch wel het beste dat je ooit al hebt gemaakt,” lachte Het Vriendje onlangs terwijl hij een doekje aan zoonlief gaf om zijn mond af te vegen. In plaats van papieren servetten of huishoudpapier, gebruiken we hier ten huize Verbeelding doekjes. Zo’n doekje is niet meer dan een een vrolijk katoentje langs de ene kant en langs de andere kant een stukje handdoek.

Ik kwam een paar jaren geleden het idee online tegen. Het was een alternatief voor huishoudpapier. In plaats van het gebruikelijke huishoudpapier kan je deze doekjes in de wasmachine keilen en wassen, om vervolgens opnieuw en opnieuw en opnieuw te gebruiken. En ze worden hier veelvuldig gebruikt, zijt daar maar zeker van. Ze worden gebruikt om monden mee af te vegen, om kruimels bij elkaar te vegen, om gemorste dranken op te kuisen,… Je kan ze ook nat maken en dan zijn ze ideaal om kleine plekjes van de vloer te vegen of om vettige pollekes mee proper te boenen.

En ze zijn belachelijk eenvoudig om te maken. Het is eigenlijk een tof projectje als je nog maar net leert naaien, omdat het voornamelijk rechtdoor naaien is. Je hebt hiervoor dus enkel een leuk katoentje en een (oude) handdoek nodig.

• Knip van zowel het katoentje als van de handdoek vierkanten van 17cm op 17cm. Of maak ze wat groter of kleiner. Of langer of korter. Ik geloof dat ik me voor deze afmetingen heb gebaseerd op de afmetingen van Cheeky Wipes.
• Leg twee vierkantjes op elkaar (één katoentje en een handdoek) met de goede kanten tegen elkaar en naai op ongeveer één centimeter van de rand. Laat een opening van een paar centimeter om het geheel binnenstebuiten te keren.
• Voor je alles keert, knip je de hoekjes bij, zodat je mooie hoeken krijgt.
• Keer alles binnenstebuiten, pook met een balpen of een eetstokjes de hoekjes op hun plek
• Je kan nu nog een keer rondom naaien op een paar millimeter van de rand. Zo naai je meteen ook je keergat dicht.
• Als je er zin in hebt, kan je nog een tekening naaien in je doekje: een kruis, een paar lijn die al dan niet paralel met elkaar lopen, één of andere figuur als je een fancy naaimachine hebt,… Ik heb gewoon rondom nog genaaid en voor mij was dat genoeg.

Ideaal om aan de lopende meter te maken!

Onze exemplaren gaan intussen al een aantal jaren mee en ze blijven het goed uithouden, zelfs na honderden keren gewassen te zijn. Want ja, volgens mij zijn ze al makkelijk honderd keer gewassen op die tijd. En nee, we strijken ze uiteraard niet. Nope. Ha!