De inspiratie laat het een beetje afweten vandaag, dus verwijs ik je vandaag met heel veel plezier door naar de nieuwste video van Tom Scott op YouTube. We hebben hier ten huize Verbeelding Tom Scott jaren gevolgd en we zagen hem met pijn in ons hart het platform verlaten. Het spreekt voor zich dat we dan ook aangenaam verrast waren toen hij vorige week (denk ik) aankondigde dat hij terug video’s ging maken. Hoera!
Deze keer trekt hij heel Engeland rond en maakt hij video’s rond interessante zaken die hij tegenkomt. Zo ging de eerste video over een plek waar klokken werden gemaakt. Je weet wel, die grote ding-dong-dinges die bovenaan in de klokkentoren hangen. Geweldige video! Zeker de moeite om te kijken en zeer toepasselijk met de klokken die binnenkort terugkeren naar België en zo. 😏
In september 2024 keek ik mijn allereerste K-drama. Ik was er zo van onder de indruk dat ik er zelfs een blogbericht over schreef. Vandaar ook dat ik weet wanneer ik mijn eerste K-drama keek. En natuurlijk volgden er daarna nog heel wat meer.
K-drama bestaat uit allerhande soorten genres gaande van horror tot romcom. Een K-drama is uiteindelijk gewoon een televisieserie in het Koreaans en geproduceerd in Zuid-Korea. Squid Game is waarschijnlijk de bekendste K-drama. Ik kijk zelf het liefst van al de iets romantischere K-drama’s. Daar waar een Emily in Paris of Nobody Wants This eerder aan de oppervlakte blijven, gaan K-drama’s diep. En in plaats van afleveringen van een halfuur, krijg je afleveringen van een uur en soms zelfs anderhalf uur. Jawel. Good times.
Bon Appétit, Your Majesty (Netflix)
Een topchef wordt via een mysterieus oud boek terug gekatapulteerd in de tijd. Daar ontmoet ze een jonge tiran die het land leidt. Hij daagt haar uit om voor haar te koken en haar iedere keer opnieuw te verrassen met de gerechten die ze voorschotelt. Al snel wordt ze zo hoofdkok aan het hof en een vertrouweling van de koning. Maar uiteraard zijn er enkele individuen die de koning van de troon willen stoten. En uiteraard raakt de topchef verwikkeld in heel wat intriges.
Doordat koken een heel centrale plaats inneemt in deze K-drama is het soms half kookshow, half verhaal, maar vreemd genoeg stoort dat niet. Er zit ook voldoende humor in, hoewel het tegen het einde van het seizoen serious business wordt met een paar zeer sterke staaltjes acteerwerk.
Crash Landing on you (Netflix)
Een rijke jonge vrouw wordt tijdens het paragliden van Zuid-Korea over de grens naar Noord-Korea geblazen. Daar ontmoet ze een kapitein van het leger. Hij houdt haar eerst verborgen, maar al snel ontdekken zijn kompanen het bestaan van deze vrouw. Ze ondernemen samen verschillende pogingen om haar te helpen ontsnappen uit Noord-Korea, maar dat verloopt niet altijd even vlot. Tijdens haar tijd in Noord-Korea leert ze de kapitein gaandeweg beter kennen en ondanks hun verschillende achtergronden, groeien ze dichter naar elkaar toe.
Dit is blijkbaar een klassieker als het aankomt op K-drama’s en ik begrijp helemaal waarom. Humor, drama, romantiek,… Alles is geweldig goed in evenwicht. Plus het is heel interessant om te zien hoe ze Noord-Korea in beeld brengen. En de vonken tussen de twee hoofdpersonages… Pfoeh!
Lovely Runner (Viki)
Een jonge vrouw is grote fan van een bepaald K-pop idol. Op een bepaalde avond geraakt ze het concert van de band waarin hij zingt, niet binnen. Maar na het concert komt ze hem tegen op een brug en hebben ze een korte interactie. Hij lijkt haar te herkennen, maar ze begrijpt niet goed waarom. Niet veel later hoort ze op het nieuws dat de K-pop idol zelfmoord heeft gepleegd. Op de één of andere manier gaat Im Sol terug in de tijd en komt ze terecht op de school waar zij en K-pop idol zaten. Ze grijpt haar kans om het lot te veranderen zodat hij nooit zelfmoord zal plegen.
Ik ben fan van het magisch realisme dat K-drama’s in hun verhalen verwerken: magie, tijdreizen, verwisselen van geslacht of lichaam,… Het kan allemaal. Lovely Runner is daar een geweldig voorbeeld van, want het blijft niet bij één keer teruggaan in de tijd. Door het butterfly effect veranderen er altijd zaken die Im Sol opnieuw moet rechtzetten. Ik weet dat dit lang niet voor iedereen is, maar ik hou van dat soort zaken.
Also: gejankt als een klein kind met deze K-drama. Meerdere keren. My god. En tot op de dag van vandaag speelt de theme song nog regelmatig in mijn hoofd. I kid you not. En ja, ik heb speciaal voor deze ene drama een maand lang voor Viki betaald. Yup.
Dynamite Kiss (Netflix)
Go Da-rim krijgt in plaats van een uitnodiging voor het huwelijk van haar zus, een vliegtuigticket naar Jeju, een eiland vlakbij de Koreaanse kust. Eens daar aangekomen, besluit ze er het beste van te maken, maar dan blijkt haar ex daar te zijn met zijn nieuwe vriendin. Gong Ji-hyeok is een rijke ondernemer die ook afgezakt is naar Jeju om daar een man te overtuigen mee in een bepaald project te stappen. Uiteraard is dat de ex van Go Da-rim en besluiten Gong Ji-hyeok en zij de handen in elkaar te slaan. Het spreekt voor zich dat dan de vonken overslaan. Maar dan moet Go Da-rim onverwacht en vrij snel terug naar het vaste land en haalt de realiteit haar in. Ze moet op zoek naar een job. Die vindt ze uiteindelijk bij een bedrijf dat babyproducten maakt. Aan het hoofd van de nieuwe afdeling waar ze gaat werken staat niemand minder dan Gong Ji-hyeok. Lekker awkward.
Een zeer hoog feel good gehalte zonder magisch realisme, maar wel met de nodige misverstanden. Ik vond deze K-drama ook heel grappig met hele toffe nevenpersonages.
En er zijn nog zoveel andere K-drama’s die de moeite zijn: Love Nextdoor is een heerlijke slice of life. Business Proposal is een geweldige geheime identiteit/verliefd worden op de baas serie. Intussen is het uitkijken naar Perfect Crown dat binnenkort verschijnt op DisneyPlus en stiekem wil ik ook mijn tanden zetten in Our Universe omdat daar de schattigste peuter in voorkomt. Mijn algoritme heeft me die cutie al te veel laten zien en nu wil ik meer, maar het is op Viki en ik ben niet van plan nog een abonnement te nemen. Nope. Dus doe ik het maar even met de K-drama’s die op Netflix en DisneyPlus staan. Meer dan genoeg keuze daar.
Onlangs vertelde ik dat mijn gele stoel naar de zolder was verhuist om plaats te maken voor onze kerstboom. Dat zorgde ervoor dat ik minder YouTube en seriekes keek, want daarboven op zolder is er (nog) geen internet. Het vegeteren in de gele stoel maakte plaats voor iets actievere en creatievere bezigheden ’s avonds. Dat deed mij deugd, maar af en toe heeft een mens nood aan zijn gele stoel.
Die Strandmon is mijn schrijfstoel. Ieder blogbericht, iedere nieuwsbrief en ieder verhaal dat ik de afgelopen jaren heb geschreven, heb ik in mijn gele stoel geschreven. Met hier en daar een uitzondering. Mijn bed is soms ook een goede schrijfplek. Ha! Ik schrijf mijn teksten in de cloud. Dat bleek een probleem te zijn, want als je internet uitvalt, dan verdwijnt je tekst al eens. Oeps. Daarnaast schrijf ik meestal met muziek en Spotify weigert dienst op zolder, tenzij ik stream vanaf het mobiele netwerk op mijn telefoon. Ik weet dat zodra ik mijn telefoon begin mee te nemen naar zolder, dat ik dan in mijn gele stoel ga zitten doelloos scrollen en dat zie ik precies toch niet echt zitten.
Dus deed ik wat ik eigenlijk de afgelopen jaren alleen heb gedaan als ik de trein naar Oostende neem. Ik opende een tekstverwerker op mijn computer en begon daarin te schrijven. Het begon met één blogbericht en al snel volgde er nog één en nog één en nog één. Opeens zat ik in de flow en had ik het ene idee na het andere voor blogberichten, nieuwsbrieven en aanverwanten. Geen muziek. Geen internet. Stilte, een beetje licht en een warm dekentje over mijn voeten. Blijkbaar had ik niet meer nodig om te schrijven.
En hoewel dat die andere actievere, creatievere avondactiviteiten van de afgelopen tijd mij ontzettend veel deugd deden en de nodige energie gaven, moet ik zeggen dat ik van mijn avondje content schijten ook ontzettend heb genoten. Misschien moet ik maar iedere week zo één avond inplannen en gewoon blijven verder schrijven in datzelfde document. Op die manier gaat dat 2000ste blogbericht binnen de kortste keren gepubliceerd worden! Hoppa!
